Onder een strakblauwe hemel en met fantastisch weer genoot een divers publiek van vele muziekstijlen. De vorige jaren trok het festival gemiddeld rond de 200.000 bezoekers; vorig jaar werden er 220.000 geteld. Door het prachtige weer werd dat aantal dit jaar zonder twijfel overtroffen.
Sabrina Starke tijdens Dunya 2009. Foto: 2009 (c) Mooimuziek
Het park onder de Rotterdamse Euromast was wederom het spiegelbeeld van een multiculturele samenleving op haar best. Fins-Joodse Klezmer muziek (Alamaailman Vasarat), Braziliaanse Big Band muziek (Spok Frevo Orquestra), Cubaanse hiphop en rap (Kumar), Afrikaanse jazz/folk fusion (Mdungu), Rotterdamse Soul en R&B (Sabrina Starke) en nog veel meer muzieksoorten waren er te horen. Door de muziek en door de bezoekers uit de vele culturen die Rotterdam rijk is, maar ook door de vele exotische hapjes en drankjes en stalletjes met kleding, cd's en curiosa was op 31 mei de typische Dunya sfeer weer te proeven.
Sabrina Starke maakt er een feestje van op Dunya 2009. Foto: 2009 (c) Mooimuziek
Voor mij werd de avond afgesloten met Sabrina Starke op het Couleur Locale podium. Het was de eerste keer dat ik onze Rotterdamse trots live zag. In een uur tijd speelde ze met haar uitstekende band een flink aantal nummers van haar debuut cd "Yellow Brick Road", waaronder haar nieuwe single "Foolish". Als een ware show-vrouw stond ze op het podium, sprak ze met het publiek en kreeg ze iedereen aan het dansen, ook de wat stijveren onder ons!
Ze sloot af met een geslaagde cover van de Janis Joplin klassieker "(Find A Little) Piece Of My Heart". Op deze avond werd weer eens bevestigd wat een prachtige en krachtige stem Sabrina Starke heeft. Het was een uitstekend concert en een voorproefje van wat ons op 12 juli aanstaande te wachten staat op het grootste jazz festival van Europa. Spannend!
Heb jij leuke ervaringen of heb je bijzondere dingen gehoord op Dunya 2009? Deel ze hier met de bezoekers van Mooimuziek.
Jeff Healey, March 25, 1966 – March 2, 2008. Canadese jazz and blues-rock gitarist en zanger. Vooral bekend om zijn unieke speelstijl. Werkte samen met ondermeer Stevie Ray Vaughan, Buddy Guy, BB King, ZZ Top, Steve Lukather en Eric Clapton.
Eartha Kitt, January 17, 1927 – December 25, 2008. Eigenzinnige Amerikaanse actrice en zangeres met bijzondere en opvallende stem.
Odetta Holmes, December 31, 1930 – December 2, 2008. Ook bekend als "The Voice of the Civil Rights Movement". Gitariste en zangeres van Amerikaanse folk muziek, blues, jazz, en spirituals. Beïnvloedde ondermeer Bob Dylan, Joan Baez en Janis Joplin.
Miriam Makeba, 4 maart 1932 - 10 november 2008. Ook bekend als "Mama Afrika". Vlak na het zingen van haar grote hit "Pata Pata" tijdens een concert ter onderseuning van Italiaans schrijver Roberto Saviano in zijn strijd tegen de Camorra kreeg Miriam Makeba een hartaanval, aan de gevolgen waarvan ze later overleed.
Maharishi Mahesh Yogi, 12 januari 1917 – 5 februari 2008. Gaf spirituele inspiratie aan ondermeer The Beatles en The Beachboys.
Dee Dee Warwick, 25 september 1945 – 18 oktober 2008. Zus van Dionne Warwick. Werkte ondermeer samen met Aretha Franklin, Nina Simone en Wilson Pickett. Hits: "She Didn't Know (She Kept On Talking)" en "Cold Night in Georgia".
Freddie Cavalli / Freddie van Kampen, 23 september 1955 - 18 januari 2008. Bassist. Bandlid van Herman Brood & His Wild Romance. Werkte ondermeer samen met The Meteors, Vitesse en Jan Akkerman.
Buddy Miles / George Allen Miles Jr., 5 september 1947 - 26 februari 2008. Was bandlid van Electric Flag en Band Of Gypsys. Werkte ondermeer samen met Jimi Hendrix, The Bebops, Stevie Wonder, Muddy Waters, Barry White, The Delfonics, The Ink Spots, Wilson Pickett, David Bowie, Ruby & The Romantics, George Clinton, Carlos Santana en Bootsy Collins.
Norman Whitfield, 12 mei 1940 - 16 sep. 2008. Motown producer en tekstschrijver.
Rick Wright, 28 jul. 1943 - 15 sep. 2008. Toetsenist en een van de oprichters van Pink Floyd.
Leroi Moore, 7 sep. 1961 - 19 aug. 2008. Saxofonist in de Dave Mathews Band.
Jerry Wexler, 10 jan. 1917 - 15 aug. 2008. 'Rythm and Blues' pionier.
Isaac Hayes, 20 aug. 1942 - 10 aug. 2008. Soul pionier, zanger en persoonlijkheid. Verpersoonlijking van 'Shaft'.
Bobby Durham, 3 feb. 1937 - 6 jul. 2008. Jazz drummer. Speelde ondermeer met Frank Sinatra, James Brown, Ray Charles, Marvin Gaye, Ella Fitzgerald, Oscar Peterson, Count Basie big band, Duke Ellington Orchestra, The Drifters, The Supremes, Oscar Peterson en Dizzy Gillespie.
Bo Diddley, 30 dec. 1928 - 2 jun. 2008. The man, ook bekend als "The Originator" vanwege zijn sleutelrol in de overgang van blues muziek naar rock'n'roll. Beïnvloedde ondermeer Buddy Holly, Jimi Hendrix en Eric Clapton.
Dit is het laatste deel in de drie-delige serie 'Waist Deep in the Big Muddy' over oorlog en muziek in de laatste vijftig jaar.
Originele filmposter van 'Apocalypse Now', 1979
In veel van de beroemde films(**) die intussen gemaakt zijn over de Vietnamoorlog wordt muziek gebruikt van muzikanten die in die tijd leefden en hits produceerden. Zo worden nummers gebruikt van The Doors en van Janis Joplin. Maar ook nummers van de Rolling Stones worden veel gebruikt. "(I Can't Get No) Satisfaction" blert loeihard door de speakers wanneer de "swift boat" een donkere Mekong rivier op vaart in "Apocalypse Now" (regie Francis Ford Coppola). Acht jaar later gebruikte Stanley Kubrick het nummer "Paint it Black" van de Stones in "Full Metal Jacket".
Veel van deze muziek wordt dan ook met name door deze films - en door de vele documentaires die over Vietnam zijn gemaakt - geassocieerd met de Vietnamoorlog.
Originele filmposter van 'Lions for Lambs', 2007
Veel minder bekend is dat er ook commerciële speelfilms over Irak zijn gemaakt. Financieel gezien was niet één film een succes, laat staan dat er kaskrakers bij waren. Aan de grote namen ligt het niet. Meryl Streep, Tom Cruise, Reese Witherspoon en Peter Berg spelen in de film "Lions for Lambs" uit 2007, die geregisseerd werd door Robert Redford. De filmmuziek werd ondermeer geschreven door John Barry die met name bekend is geworden van zijn muziek voor de James Bond films. Peter Berg (de acteur uit 'Lions for Lambs') regisseerde "The Kingdom" met onder andere Jamie Foxx en Jennifer Garner. De muziek voor deze film werd geschreven door Danny Elfman, die ook de muziek voor de films "Beetlejuice", "Batman", "Batman Returns", "Edward Scissorhands" en "Charlie & The Chocolate Factory" componeerde. En Brian De Palma ten slotte regisseerde de mockumentary "Redacted" (een film geheel zonder muziek). Alle drie de films gingen trouwens in 2007 in première. Dat deze films geen commercieel succes werden betekent wellicht dat het publiek nog niet toe is aan films over Irak. Wellicht heeft ook hier de Amerikaanse censuur toch meer succes gehad dan we wensen te geloven.
De tijden zijn intussen ook wel veranderd. Nieuwe technologieën als internet, digitale camera's en opslagmedia met een grote capaciteit zorgen er voor dat soldaten zelf kunnen laten zien wat ze hebben meegemaakt. De Oliver Stone van deze tijd heet gewoon 'Private Henry' en effecten zijn geen effecten meer, maar levensecht. De oorlogsfilms van nu zijn de video's over wat soldaten hebben meegemaakt in Irak, door hen zelf ter plaatse gemonteerd en gepubliceerd. Ze zijn met bosjes te vinden op Youtube. Sommige zijn enger dan de smerigste horrorfilms, anderen aandoenlijker dan de zoetsappigste drama's. Maar stuk voor stuk zijn ze aangrijpender dan "Apocalypse Now" en "The Deer Hunter" samen; een goede acteur kan de werkelijkheid benaderen, maar zelfs de beste regisseur kan de werkelijkheid niet bedenken!
Lionel Chetwynd, "Hanoi Hilton", 1987 (mede naar aanleiding van de ervaringen van presidentskandidaat (2008) John McCain als krijgsgevangene in Vietnam)
Oliver Stone, "Born on The Fourth of July", 1989
Deze films zijn gemaakt *nadat* de Vietnam oorlog was afgelopen. Maar luisterden de troepen in Vietnam ook echt naar de muziek van Creedence Clearwater Revival, The Doors, The Rolling Stones, James Brown, Sonny & Cher, Eric Burdon & the Animals, Three Dog Night? Ja, dat deden ze zeker, net zoals soldaten tegenwoordig naar de radio luisteren of naar de muziek op hun iPods. Alleen hadden ze in die tijd geen mp3 spelers, maar tape-recorders en muziekcassettes. En natuurlijk hadden ze de beschikking over radio; denk aan Robin Williams als DJ voor het "US Armed Services Radio station" in de film "Good Morning Vietnam", die nummers de lokale ether inslingert als "Nowhere To Run" van The Vandellas (erg toepasselijk voor soldaten aan het front), "I Got You (I Feel Good)" van James Brown, "I Get Around" van de Beach Boys of "What A Wonderful World" van Louis Armstrong (in schril contrast met de gruwelijke werkelijkheid van de oorlog).
De enige film van betekenis over de oorlog in Korea is "M*A*S*H" van regisseur Robert Altman uit 1970. De muziek uit die film, het nummer "Suicide is Painless" (muziek: Johnny Mandel, tekst: Mike Altman, de zoon van) is daarna door velen gecovered.
Later deze maand volgt nog een artikel over muziek en popcultuur in Irak; waar luisteren de Westerse troepen naar anno 2008?
Misschien herken je het wel: je hebt al jaren een of meerdere albums in je platenkast staan die je niet draait omdat je hoofd er niet naar staat, het album in je herinnering niet zo goed is, je de artiest eigenlijk niet zo goed kent, verzin maar een reden.
'Delaney & Bonnie & Friends On Tour with Eric Clapton', uit 1970
Een jaar of zes, zeven geleden kocht ik het album "Delaney & Bonnie & Friends on Tour with Eric Clapton". Ik weet eigenlijk niet meer waarom ik het kocht. Het kan de op de hoes prijkende naam van Eric Clapton geweest zijn. Het kan de indrukwekkende lijst met muzikanten geweest zijn. Naast Delaney Bramlett (gitaar en zang) en zijn vrouw Bonnie (zang) zijn dat de al genoemde Clapton (lead gitaar), Dave Mason (gitaar - Traffic, Jimi Hendrix), Carl Radle (bass - Eric Clapton, Duane Allman), Jim Gordon (drums - Carpenters, Beach Boys, CSN&Y, co-auteur van Layla samen met Clapton), B. Whitlock (ooit begonnen met piano spelen in de beroemde Stax studios - George Harrison, Joe Cocker), Jim Price (trompet, trombone - Rolling Stones, Clapton), Bobby Keys (saxofoon - The Who, Rolling Stones), Tex Johnson (conga, bongo drums) en Rita Coolidge (zang). De productie was in handen van ondermeer Ahmet Ertegun (die in 1970 samen met Jerry WexlerAtlantic Records oprichtte). Radle, Gordon, Whitlock en Clapton vormden in 1970 de groep Derek and the Dominos.
Delaney Bramlett, foto: Robert Altman, met toestemming van/permission granted by Robert Altman. Bezoek de website op altmanphoto.com
Ook heb ik eigenlijk geen idee waarom ik dit album de afgelopen zes, zeven jaar niet gedraaid heb. Ik zag het wel staan, maar sloeg het toch telkens weer over. Afgelopen week echter had ik eindelijk een aanleiding om het uit de kast te plukken en te draaien. Het was alleen jammer dat het een trieste aanleiding was: Delaney Bramlett overleed op 27 december 2008 op 69-jarige leeftijd aan de gevolgen van een galblaasoperatie.
Er valt op internet genoeg te vinden over de carrière van Delaney Bramlett. Zo valt op Wikipedia te lezen dat hij een Amerikaans songwriter, zanger en muziekproducer was. En op zijn eigen site kun je lezen dat hij met vele beroemde musici samen speelde. Hij heeft samengespeeld met of nummers geschreven of geproduceerd voor ondermeer John Lennon, Janis Joplin, Steve Cropper, Jimi Hendrix, Duane Allman, Joe Cocker, Etta James en Elvin Bishop. Daarnaast schijnt hij een bijzonder beminnelijk mens geweest te zijn.
Dat is echter niet waarin hij zich werkelijk onderscheidde van vele vakbroeders. Wat hem echt apart doet staan is het feit dat hij Eric Clapton heeft leren zingen. En dat claimde niet hij, maar dat beweert Clapton zelf.
Lees trouwens vooral zijn biografie op delaneybramlett.com: het is niet alleen leuk geschreven, maar leest ook als een Who is Who van de rock en blues.
Mijn advies: haal dat ene album dat je al jaren negeert nu uit je kast en leg het in je CD-speler of op je draaitafel. Geniet van je herontdekking!
Delaney & Bonnie met de toekomstige 'Derek and the Dominos' (Eric Clapton, Jim Gordon, Carl Radle, Bobby Whitlock) én George Harrison (met lange haren) live met de klassieker "Comin' Home"
Robert Altman's "The Sixties" is a beautiful addition to any bookshelf in its own right. It captures the spirit of the era just like the 5th Dimension-song does. Anyone who has a link with these times, be it directly or indirectly, passed down by parentage or siblings, by their love of the era's music or even from a historic point of view, will be captivated by the strong imagery in this book.
Some names and faces may not be as well-known and familiar in other parts of the world and the book's point of view is distinctly American. That however does not make it any less enjoyable to audiences in other parts of the world.
The imagery in "The Sixties" is really strong and takes you right back. This book is a Time Machine, a happy Time Machine, built by a great engineer by the name of Robert Altman.
Artiest/Band: Michael Jackson | Muziek/Tekst: Michael Jackson | Album: Off The Wall | Jaar: 1979
De snik aan het einde weet bij mij elke keer nog een zenuw te raken. Kippevel in het kwadraat, zo verschrikkelijk mooi!
Hier moet je niet over praten, dit moet je voelen. Ik vond deze prachtige opname van She's Out Of My Life: recht door het hart en ongelooflijk goed geproduceerd!