Charles & Eddie, Duophonic

1992 Was het jaar van Charles & Eddie. Het duo was elkaar tegengekomen in de metro in New York: "Ran into C on the E train/ Had a brand new copy of Marvin Gaye's/ "Trouble Man" I couldn't/ help thinkin' coming home that day is it/ New York City or back to L.A.", schrijft Eddie in de tekst van het nummer N.Y.C.

"Duophonic" van Charles (l.) & Eddie(r.). Jaar: 1992

Charles Pettigrew en Eddie Chacon hebben beiden een muzikale achtergrond op het moment dat ze elkaar tegenkomen in die 'E train'. Charles had jazz zang gestudeerd aan het "Berklee College of Music" in Boston. Eddie kwam oorspronkelijk uit Oakland in Californië en had daar al in een plaatselijke soul band gezongen en naderhand in een aantal andere bands in Miami, Florida.

Er ontstaat een bepaalde chemie daar in die metrotrein onder die wereldstad en in 1992 brengt het duo zijn debuut-cd uit, "Duophonic". Er staan 13 nummers op en stuk voor stuk zijn het pareltjes. Wat opvalt is de enorme muzikaliteit van de twee. Die hoor je niet alleen duidelijk in de manier van zingen, maar ook in de nummers die ze voor het merendeel samen schreven. Allebei hebben ze een opvallende stem, opvallend hoog, maar ook opvallend lenig en bovendien opvallend complementerend. Daarnaast spat het plezier dat ze hebben in het samen maken van muziek van de plaat af.

In 1992 valt het album ook op doordat Charles & Eddie zich niet conformeren aan de muzikale tijdgeest van die jaren, waarin hip-hop de boventoon voert. In de plaats daarvan doet hun muziek sterk denken aan de (Northern) soul van de jaren zestig en zeventig, waarin artiesten als Marvin Gaye en Curtis Mayfield de hitlijsten aanvoerden.

"Trouble Man" van Marvin Gaye

"Duophonic" is een bijna vergeten pareltje. Natuurlijk, het hitnummer "Would I Lie to You?" hoor je nog wel eens op de radio langskomen en het staat elk jaar weer trouw in de obligate top-zoveel. Maar ook de rest van de nummers zijn het meer dan waard om te beluisteren. Ze klinken fris, alsof ze gisteren zijn opgenomen. Ze klinken vrolijk, zelfs met de maatschappij-kritiek die doorklinkt in enkele nummers (N.Y.C., Unconditional, Father to Son). Ze klinken jazzy, soulvol en funky. En bovendien is het simpelweg uitstekende muziek.

Charles & Eddie met het nummer "Shine" van het album "Duophonic". Jaar: 1992

Mijn favorieten van "Duophonic" zijn:

1. N.Y.C. (#2);
2. Unconditional (#6);
3. Love is a Beautiful Thing (#7);
4. Be a Little Easy on me (#10);
5. Shine (#13).

Gezamenlijk optreden kunnen ze helaas al een tijd niet meer: in 2001 overleed Charles Pettigrew op 37-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Eddie was dermate aangedaan door de dood van zijn muzikale partner, dat hij enkele jaren nodig heeft gehad Charles' dood te verwerken.
Tegenwoordig woont Eddie Chacon in Los Angeles, waar hij nog steeds actief is in de muziek. Samen met zijn vrouw Sissy Sainte-Marie vormt hij het electro-pop/glam-rock duo "The Polyamorous Affair". Helaas is de geest van Charles in deze muziek in geen Elysese velden of wegen meer te bekennen.

Verras jezelf en zet "Duophonic" weer eens op; het album verdient het en bovendien word je er vrolijk van. Doen!

Info:

• Web: Website van Eddie Chacon
  
• Web: Eddie's MySpace, waarop ook video's van Chalres & Eddie te vinden zijn
• Web: De pagina van "The Polyamorous Affair" op de website van het label Manimal Vinyl

Lees verder/Read more »

The man who made the Beatles

Op een avond in het begin van de vorige eeuw speelde Les Paul als jonge jongen op een lokale barbecue. Na het optreden liet een van de bezoekers een briefje voor hem achter: "Hey Red, your guitar isn't loud enough". Dat was het begin van de gitaar die popmuziek mogelijk maakte. Hij vroeg ooit aan Paul McCartney "Ben ik van invloed geweest op de Beatles?" McCartney's antwoord luidde: "Jij hebt de Beatles tot de Beatles gemaakt. Zonder jou hadden ze niet bestaan."

Les Paul's carrière begon als 13-jarige gitarist in een rondreizende cowboy band, nadat hij onder de indruk was geraakt van hun gitaarspel. In de jaren 30 begon hij te experimenteren met gitaar versterking. In 1942 bouwde hij wat waarschijnlijk de allereerste solid-bodysolid-body: De body is massief of uit twee gelamineerde delen opgebouwd en klankkastresonantie is totaal afwezig. Van rondzingen (feedback) heeft de solid-body minder last zodat ze beter geschikt is voor hoge geluidsniveaus. Deze gitaar levert meer sustain en hoge tonen.
bron: Wikipedia elektrische gitaar was. Het zou de loop van de populaire muziek veranderen.

Les Paul in de Iridium jazz club vlak bij Times Square. Jaar: 2003

Paul trad totaan zijn dood in 2009 op in de Iridium Jazz Club, een kleine club in Manhattan, New York. In die club werd hij in 2008 geïnterviewd door een journalist van de New York Times. Paul: "Ik vind het heerlijk om in een kleine tent te spelen waar niemand kritisch is en waar we gewoon lekker lol hebben"

Les Paul overleed op 13 augustus 2009 op 94-jarige leeftijd.

Info:

• Video interview: Les Paul over zijn leven in de muziek
• Web: New York Times news blog: 'Les Paul, in His Own Words'
• Video: Klik hier voor nog meer interviews met Les Paul op Youtube

Lees verder/Read more »

Vernieuwend

Regelmatig lees ik recenties waarin wordt gesuggereerd dat de besproken muziek of artiest niet vernieuwend zou zijn en daarom niet de moeite waard. "Het klinkt wel aardig, maar echt vernieuwend vind ik het niet" schrijft men dan. Ik las dat onder meer over de door mij als uitstekend beoordeelde cd "Wicked Way" van Waylon, op dit moment de weekfavoriet van Mooimuziek.

Ik weet dat er ernstiger zaken zijn om over te vallen, maar daar zijn weer andere blogs en sites voor. En ja, over smaak valt niet te twisten (hoewel soms..), maar het criterium 'vernieuwend' is toch echt niet steekhoudend in de beoordeling van de kwaliteit van een artiest of zijn muziek.

vlnr: Michael Jackson (1958 - 2009), Johann Sebastian Bach (1685 - 1750), Jimi Hendrix (1942 - 1970), Ludwig von Beethoven (1770 - 1827)

De Beatles, daar zijn we het over eens, die waren vernieuwend. En ook diegenen die niet van de Beatles houden, vreemd genoeg zijn die er, zullen toegeven dat de heren bepaald geen oude paden hebben platgetreden. Dat geldt voor de Beatles net zo als voor voor Antonio Vivaldi, David Bowie, Johann Sebastian Bach, de Beach Boys, Ludwig von Beethoven, Michael Jackson, Wolfgang Amadeus Mozart, Jimi Hendrix: allemaal zeer vernieuwende 'artiesten' in hun tijd.

Echter, een artiest niet vernieuwend vinden en daarom terzijde leggen, dat voelt toch een beetje als niet meer eten omdat je het allemaal al eens geproefd hebt of niet meer naar kunst kijken, omdat je het al kent. Je gooit meteen veel van wat het leven aangenaam maakt aan de kant.
En wat dan te vinden van al die artiesten die wél vernieuwend waren? Die moet je dan dus wel allemaal goed vinden. Michael Jackson? Mag je niets meer over zeggen, want die is vernieuwend. Bach? Luistert iedereen naar, want hij was vernieuwend. Hendrix? Vindt iedereen fantastisch, want wat was die toch vernieuwend.

vlnr: David Bowie (1947), Antonio Vivaldi (1678 - 1741), The Beatles (1960 - 1970), Wolfgang Amadeus Mozart (1756 - 1791)

Nee, het criterium 'vernieuwend' zegt helemaal niets over kwaliteit. Is Katie Melua vernieuwend? Nee, niet bepaald, en ik vind haar niet om aan te horen. Is Philip Glass vernieuwend? Jazeker, maar geef mijn portie maar aan Fikkie. Is Waylon vernieuwend? Nee, dat zou ik een boude uitspraak vinden. Maar goed vind ik 'm wel!

Lees verder/Read more »

Power-pop nuggets

Wat hebben The Beatles, The Kinks, The Who en Badfinger gemeen met The Plimsouls, Phil Seymour, David Werner en Tom Petty? Antwoord: allen vallen ze binnen het genre van de 'power-pop'.

Wikipedia definieert power-pop als een populair muziek genre dat zijn inspiratie haalt uit de Britse en Amerikaanse pop en rock muziek van de jaren zestig. Het onderscheidt zich door het gebruik van sterke melodieën, 'economische' arrangementen, melodieuze samenzang, prominente gitaar riffs en een vlotte, krachtige beat.

De term 'power-pop' is pas ontstaan in de loop van de jaren tachtig, toen bands als Cheap Trick en the Plimsouls furore maakten met een aantal vlotte hits, waarna ze al weer vlug uit de hitparades verdwenen om nog lang goed geld te verdienen in het club circuit. De traditie van de power-pop heeft de jaren negentig overleefd met onder meer The Romantics en Matthew Sweet. Ook de middelbare heren van Cheap Trick worden nog regelmatig op het podium gespot om te zingen dat ze willen dat je ze wilt!

vanaf links bovenaan met de klok mee: "Clap Clap Clap" van Ambershades uit 2004, "David Werner" van David Werner uit 1983, "Orbit" van Thundermug uit 1973 en "McGear" van Mike McCartney uit 1974

De eenvoud van power-pop is dermate overtuigend en verleidelijk, dat het sub-genre op dit moment zelfs floreert, zij het name in Noord-Amerika. Een van de hedendaagse bands die de power-pop traditie hoog houdt is Bunson, uit San Francisco. Je moet beslist eens luisteren naar hun single "Easy On Me", die de klanken van The Beatles en de Beachboys op zeer overtuigende wijze nieuw leven inblaast. Dit is een officiële aanrader! Throwback Suburbia is nog zo'n jonge power-pop band met een zeer overtuigende sound en combinatie van simpele teksten, lekkere gitaartjes, vlotte ritmes en goed in het gehoor liggende samenzang. Ook de Amphibians hebben een typisch power-pop geluid en doen in de verte zelfs denken aan Cheap Trick. Luister als je toch eenmaal bezig bent zeker naar Astro Junkie, die alle regels van de power-pop in ere houden en daar hun eigen geluid aan toevoegen. Tenslotte ben ik erg gecharmeerd van Kenny Quest uit Canada. Go check it out!
De site GarageBand.com is een erg leuke site om kennis te maken met de moderne power-pop 'scene'. Je kunt er zelfs, geheel en al legaal, mp3's downloaden.

Er zijn zeer veel bronnen te vinden over power-pop. De leukste bronnen zijn die waar we ook wat aan over houden: niet sites waar we slechts leuke artikelen over allerlei vooral obscure power-pop artiesten en albums kunnen lezen, maar sites waar we al die muziek ook gewoon kunnen downloaden. En die sites zijn er! Zorg echter dat je genoeg bandbreedte hebt, goed bent uitgeslapen en wellicht zelfs vrijgezel bent, want als je eenmaal begint ...

Bij dezen een aantal tips. Zet om te beginnen de volgende sites/blogs in je bookmarks en zoek van daaruit verder:

• power pop criminals
• Planet power-pop
• Late For The Sky
• Robots For Ronnie
• Absolute power-pop

Vandaag ben ik me te buiten gegaan aan:
Loveless, "Gift To The World" (leuk)
Thundermug, "Orbit" (warm aanbevolen!)
Ambershade, "Clap Clap Clap" (aardig)
Mike McCartney, "McGear" (broer en met medewerking van Paul, dus uitstekend)
David Werner, "David Werner" (heerlijke glam-rock met het fantastische hit nummer "Melanie Cries" en veel ander lekkers).

Begin niet meteen als een gek alles te downloaden wat je ziet, maar maak weloverwogen keuzes. Voor je het weet staat je schijf vol met dingen die je wel aardig vindt, maar waar je door de bytes de lol niet meer van hoort. Zorg dat je een programma hebt waarmee je een muziek database kan aanleggen, liefst een dat dat semi-automatisch kan. Een echte aanrader op dat vlak is het programma gmusicbrowser (klik hier voor de site). Het programma werkt momenteel weliswaar alleen nog onder Linux, maar zal binnenkort ook voor Windows verkrijgbaar zijn. Bovendien is het open source en dus gratis!
Vooralsnog zweren veel mensen natuurlijk bij iTunes (onontbeerlijk als je een iPhone of iPod bezit) of bij Microsoft's eigen Mediaplayer, al kunnen die beide niet goed met grote verzamelingen overweg. Het programma foobar2000 (klik hier) schijnt dat wel te kunnen en wordt door velen de hemel in geprezen. Bovendien is ook dat gratis.

Nu ik toch bezig ben met tips: voor de niet-ingewijden ligt er een schat aan muzikale 'goodies' te wachten in de vele nieuwsservers die internet rijk is. Ga naar binsearch.info, zoek de gewenste artiest/album en vink aan wat je wilt oogsten. Maak er een .nzb bestand van (goed kijken op binsearch.info, niet meteen vragen!) en download een en ander met een goed nieuwsgroep-download-programma (voor Linux is dat pan, voor Windows adepten is Agent een goede kandidaat).

Belangrijk: downloaden doe je alleen als het legaal is of als het gaat om albums die nergens meer commercieel te krijgen zijn. Mooimuziek zet op generlei wijze aan tot illegaal downloaden en wijst alle verantwoordelijkheid daarvoor dan ook resoluut op voorhand af. Dat dat duidelijk is!

Dat gezegd hebbende: gaat heen en vermenigvuldigt uw muziek...

Info:

• Web: Lees hier alles over NZB bestanden
• Web: Goede startpagina voor alles NZB
• Ontdek nieuwe power-pop muziek op GarageBand.com

Lees verder/Read more »

De overdonderende Rock & Soul van Waylon

Ik volg niet alle talentenshows die de Nederlandse televisie makers over ons uitstorten. Ik had dan ook nog nooit van Waylon gehoord tot ik de laatste klanken van de single "Wicked Way" afgelopen week op de radio hoorde. Dat Holland talent heeft is inmiddels vanzelfsprekend, maar met de ontdekking van Waylon heeft "Holland's got talent" een fundamenteel recht van bestaan gekregen.

Toen ik Waylon voor het eerst goed beluisterde kon ik nauwelijks geloven dat Waylon een Nederlander is. Deze man klinkt werelds, in alle mogelijke betekenissen van het woord. Waylon staat nu al op eenzame hoogte. En wat ook zo heerlijk is: eindelijk een Nederlander die niet klinkt als een Hollander!

Waylon tijdens zijn eerste optreden bij Holland's Got Talent. Overdonderend en veelbelovend! Inmiddels tekende hij een contract bij Motown.

Pijn en emotie

De pijn en ervaring die je hoort in zijn muziek komen daadwerkelijk uit zijn eigen leven. Luister naar het nummer "Hate Me" en je voelt de pijn. Luister naar "Hey" en je hoort de 'soul' en de melancholie. "Hey" is een van de nummers die Sylvia Rhone, de baas van Motown Records, van Waylon's talent overtuigde.

"Waylon heeft een zeer exceptionele stem en hij is daarbij een uitstekend performer. We zijn erg trots Waylon te verwelkomen als eerste Nederlandse solo artiest ooit op Motown"
Sylvia Rhone, CEO van Motown Records

Tijdens de halve finale van de talentenjacht zong hij al het nummer "Love man" van Motown-ikoon Otis Redding. En met het fantastisch intiem gezongen nummer "Until We Meet Again" roept hij ook op cd meteen weer die unieke Motown sfeer op. Wat een hèèrlijk orgeltje horen we trouwens weer in dit nummer!
In "Fragile People" horen we de invloed van zijn grote voorbeeld Waylon Jennings, die van Willem Bijkerk de artiest Waylon maakte.
Ach, iedereen die kan zingen als Waylon is in mijn boek echt groot. Daarnaast is hij ook nog een grote persoonlijkheid op het podium.

"Wicked Ways" is een cd met een fantastische stem, sterke composities, vette orgeltjes en subtiele gitaartjes, vol pijn, emotie en energie. In Waylon's eigen woorden: "It’s got the rough and tumble energy of a Rock record and the emotional depth of a Soul record." Het is een 'rough and tumble energy' die mij erg doet denken aan die andere blue-eyed soul man die vorig jaar zo'n sensatie was, namelijk Eli "Paperboy" Reed (lees Aan de kant voor Eli "Paperboy" Reed & the True Loves!).

Deze artiest verdient een groot publiek, vèèl groter dan Nederland hem kan bieden. Dat publiek is hem nu gegarandeerd met zijn Motown contract. Afgezien daarvan lijkt een optreden samen met Eli 'Paperboy' Reed en Sharon Jones & The Dap Kings in één show mij een fantastische publiekstrekker!

Klik hier voor de tracklist van "Wicked Ways"   

De tracklist van "Wicked Ways":

1. Wicked Way [ 4:16]
2. Fragile People [ 3:38]
3. Could Have Been Me* [ 3:40]
4. Nothing To Lose [ 3:40]
5. Hey* [ 4:36]
6. Tell Me What You're Thinking [ 4:01]
7. Happy Song [ 3:31]
8. Sometimes An Angel* [ 2:22]
9. Don't Go Changing * [ 4:29]
10. Ain't Nothing Wrong With That [ 2:53]
11. Hate Me* [ 3:44]
12. Until We Meet Again* [ 3:19]

*: favorieten

Artiest: Waylon
Album titel: Wicked Ways
Label: Universal Music
Datum: 7 augustus 2009
Geproduceerd door: Martin Terefe en Sacha Skarbek

Info:

• Youtube: Check hier Waylon's eigen channel op Youtube met ondermeer de officiële video van Waylon's single 'Wicked Way'
• Video: Wie Waylon's debuut op de Nederlandse televisie gemist heeft kan op Youtube nog nagenieten
• Video: Kijk hier voor het origineel van "It's A Man's World" van James Brown (let ook even op de achtergrondzangeressen)
• Video/Radio538: Beluister en bekijk een interview dat Waylon op 20 augustus had bij Radio538. Bovendien speelt Waylon met zijn band tot slot een uitstekende cover van Michael Jackson's "The Way You Make Me Feel"
• Web: Lees een interview met Waylon op ze.nl

Lees verder/Read more »

Putumayo viert nieuwe release met een Braziliaans feestje in Rotterdam

Op vrijdag 11 september geeft de Braziliaanse nachtegaal Ceumar een concert in de World Music and Dance Center in Rotterdam ter gelegenheid van de nieuwste release van Putumayo: Brazilian Café (verkrijgbaar vanaf 28 juli). Haar prachtige akoestiche nummer "Feliz e Triste" is een van de tracks op deze CD.

De Braziliaanse zangeres Ceumar

De site van het World Music & Dance Center vertelt over Ceumar: "Ceumar kreeg bij haar geboorte een prachtige naam. 'Céu' betekent hemel, 'mar' betekent zee. En zo klinkt haar stem ook: eenvoudig en natuurlijk, nooit opdringerig, aards en hemels tegelijkertijd. Opgegroeid met de Musica Popular Brasileira (MPB) van grootheden als Chico Buarque en Caetano Velosom, waarin invloeden uit de jazz en soul samensmelten met de meer traditionele samba-stijl, vormt deze nu de proteïne van haar eigen muziek. Ook de muziek van haar geboortestaat Minas Gerais - met name die van Milton Nascimento - was vormend voor de eigen stijl die Ceumar ontwikkelde"

De cd 'Brazilian Café' van Putumayo is uitgebracht op 28 juli 2009

Binnenkort volgt op Mooimuziek een bespreking van Brazilian Café. Voor nu kan ik alvast verklappen dat de cd heerlijk klinkt op een zondagochtend; echt een cd met muziek waarmee je je dag alleen maar in goede stemming kunt beginnen!

Dus, zet in je agenda:
concert: Ceumar feat. Mike del Ferro Trio
datum: vrijdag 11 september 2009
aanvang concert: 20.30 uur (deur open 20.00)
afterparty: 22.00 uur met DJ Joãozinho (radio Pulsa Brasil)
toegangsprijs: € 12 (Rotterdampas € 10)
lokatie: World Music & Dance Centre
adres: Pieter de Hoochweg 125, 3024 BG Rotterdam
telefoon: 010-2444 500

Zie de site van het WMDC voor een routebeschrijving.

Info:

• Web: WMDC - Latin Spring: Putumayo Presents Brazilian Café featuring Ceumar
  
• Web/Audio: e-card van de CD Brazilian Café (waarschuwing: er begint meteen muziek te spelen!)
  
• Web: de site van Ceumar

Lees verder/Read more »