De Canadese countryrock van Barney Bentall

Barney in de 'Grand Cariboo Opry'

Na een lang weekend in Sauerland kwam ik een paar weken geleden terug met een tweedehands LP van de Boss Band. Toen ik 'm thuis uit de hoes haalde realiseerde ik me pas hoe lang geleden het was dat ik de laatste LP had gekocht: het vinyl was volkomen kromgetrokken, en ik had het niet eens gecontroleerd.
Zelfs voor 1 Euro voel je je dan nog bekocht!

Enfin, de muziek bleek Country te zijn. Niet dat ik daar ook maar iets tegen heb, maar de Boss Band zal wat mij betreft niet vanwege de muzikale hoogstandjes op een lijstje voorkomen van Country muziekhelden. Niet alleen de LP was kromgetrokken, maar mijn tenen deden dat ook. Jammer, maar helaas.

De hoes van deze LP, met het silhouet van een paard en een man met cowboyhoed tegen het rood-gele kleurenpalet van een zomeravond zon, deed me vanwege de kleuren en de uitstraling denken aan de hoes van het laatste album van Barney Bentall.

Gift Horse, uit 2006

Dit album had ik in Canada gekocht tijdens mijn laatste bezoek aan mijn ouders. Bentall is een van de vele uitstekende artiesten die Canada rijk is. Dus heb ik de CD getiteld "Gift Horse" maar weer eens uit de kast getrokken en opgezet. Om een lang verhaal kort te maken: hij zit nu al 1 week in de CD speler van de auto en wat mij betreft blijft hij daar nog even...

Bentall werd in maart 1956 in Toronto geboren als Barnard Franklin Bentall. Over zijn eerste kennismaking met muziek schrijft hij op zijn website:

"I first picked up a guitar when I was in grade nine. I took a few lessons from a guy named Cowboy Slim and I started walking down a long, twisty and infinitely interesting road."

In Canada is hij het best bekend vanwege zijn jaren 90 band, "Barney Bentall and the Legendary Hearts" (naar de titel van het Lou Reed album). Met deze bezetting had hij een aantal hits. Vreemd genoeg is hij daarmee buiten Canada nooit echt bekend geworden. Een aantal jaren geleden besteedde Frits Spits eens aandacht aan hem, maar in feite verdient Bentall veel meer bekendheid in Europa dan momenteel het geval is.

In zijn vroege werk werd Bentall grotendeels beïnvloed door Bob Dylan, The Band en Neil Young. Met de Legendary Hearts kende hij in Canada grote successen. De albums "Lonely Avenue" (1990), "Ain't Life Strange" (1993) en "Gin Palace" (1995, een absolute aanrader en een stuk 'rockier' dan zijn laatste CD) werden daar alle drie goud of platina.

Het album "Gift Horse" is het eerste album dat hij geheel onder zijn eigen naam uitbracht. Het is wat ingetogener en draagt de intieme sfeer van de akoestische sets die Bentall begon te spelen, nadat hij zich eind jaren negentig had teruggetrokken uit de muziek industrie.
Op dit album speelt ondermeer zijn zoon Dustin mee. Ik vind het een absolute aanrader. Het is een prachtig country-rock album met sfeervolle muziek waar je overal naar kunt luisteren.

Barney Bentall met "The Ballad of Old Tom Jones"

info: Bentall's eigen website op www.barneybentall.com en The Canadian Encyclopedia

Lees verder/Read more »

Chantal Kreviazuk

Canada heeft geen grote naam op het gebied van muziek. Ik vind dat echter absoluut niet terecht: zo hoort de Canadese Lisa dal Bello al vanaf het eind van de jaren 1970 tot Mijn Muziekhelden, over Barney Bentall schreef ik al eerder in het artikel 'De Canadese countryrock van Barney Bentall' en natuurlijk zorgde Diana Sno ervoor dat ik uitgebreid geschreven heb over de Canadese brekebeen-met-ooglapje Marc Hamilton.

Chantal Kreviazuk is geboren in Winnipeg, de hoofdstad van de provincie Manitoba in Canada. Ze is singer-songwriter en klassiek geschoold pianiste. Ze is bekend geworden met een aantal covers, waaronder 'Jet Plane', het prachtige nummer van John Denver. De cover 'Jet Plane' kreeg een onbeduidend plaatsje op de soundtrack van 'Armageddon', een film waarin Bruce Willis de wereld redt van de ondergang door een asteroïde-inslag. Voor de soundtrack van Dawson's Creek nam ze in 1999 een cover op van 'Feels Like Home' van Randy Newman (beluister de cover van 'Feels Like Home' op Spotify). En ze heeft het zelfs aangedurfd om 'In My Life' van de Beatles te coveren (als 'theme song' van de NBC serie 'Providence' - niet een van mijn favoriete Beatles covers, zo die al bestaan).

Chantal Kreviazuk met 'Before You' van haar album 'Colour Moving and Still' uit 1999

Haar debuutalbum 'Under These Rocks and Stones' werd uitgebracht in juni 1997. Haar tweede album is 'Colour Moving and Still' uit 1999. Dat album leverde haar in 2000 twee Juno Awards op, een voor 'Best Female Artist' en een voor 'Best Pop/Adult Album'. In 2003 bracht ze 'What If It All Means Something' uit. 'Ghost Stories' stamt uit 2006.
Daarna bracht ze nog twee albums uit. Noch 'Plain Jane' uit 2009, noch 'In This Life' uit 2011 zijn echter beschikbaar in Nederland (noch op Youtube, noch via Spotify).

Kreviazuk heeft een mooie, heldere stem. Naast de genoemde covers speelt en zingt zedan ook gelukkig haar eigen nummers, die ze onder meer samen schrijft met haar man Raine Maida (lead zanger van de Canadese band 'Our Lady Peace'). Daarnaast schrijft ze ook nummers voor andere artiesten, waaronder Avril Lavigne.

Soms heeft haar muziek een wat te hoog Alanis Morissette gehalte. Haar stem is op haar best in de eenvoudige en rustige nummers, zonder al te veel instrumenteel geweld. Ik heb het gevoel dat ze in haar debuutalbum eigenlijk op haar best was. Maar wellicht ken ik haar muziek daar nog niet genoeg voor.

Op Youtube heeft ze een eigen kanaal, waar je een goede indruk krijgt van haar kunnen.
Check it out: www.youtube.com/user/chantalkreviazukvevo.

Lees verder/Read more »