The man who made the Beatles

Op een avond in het begin van de vorige eeuw speelde Les Paul als jonge jongen op een lokale barbecue. Na het optreden liet een van de bezoekers een briefje voor hem achter: "Hey Red, your guitar isn't loud enough". Dat was het begin van de gitaar die popmuziek mogelijk maakte. Hij vroeg ooit aan Paul McCartney "Ben ik van invloed geweest op de Beatles?" McCartney's antwoord luidde: "Jij hebt de Beatles tot de Beatles gemaakt. Zonder jou hadden ze niet bestaan."

Les Paul's carrière begon als 13-jarige gitarist in een rondreizende cowboy band, nadat hij onder de indruk was geraakt van hun gitaarspel. In de jaren 30 begon hij te experimenteren met gitaar versterking. In 1942 bouwde hij wat waarschijnlijk de allereerste solid-bodysolid-body: De body is massief of uit twee gelamineerde delen opgebouwd en klankkastresonantie is totaal afwezig. Van rondzingen (feedback) heeft de solid-body minder last zodat ze beter geschikt is voor hoge geluidsniveaus. Deze gitaar levert meer sustain en hoge tonen.
bron: Wikipedia elektrische gitaar was. Het zou de loop van de populaire muziek veranderen.

Les Paul in de Iridium jazz club vlak bij Times Square. Jaar: 2003

Paul trad totaan zijn dood in 2009 op in de Iridium Jazz Club, een kleine club in Manhattan, New York. In die club werd hij in 2008 geïnterviewd door een journalist van de New York Times. Paul: "Ik vind het heerlijk om in een kleine tent te spelen waar niemand kritisch is en waar we gewoon lekker lol hebben"

Les Paul overleed op 13 augustus 2009 op 94-jarige leeftijd.

Info:

• Video interview: Les Paul over zijn leven in de muziek
• Web: New York Times news blog: 'Les Paul, in His Own Words'
• Video: Klik hier voor nog meer interviews met Les Paul op Youtube

Lees verder/Read more »

Marc Hamilton en "Comme j'ai toujours envie d'aimer"

Tijd voor een nieuw artikel en waarom dan niet een dat enigszins uit de toon valt bij de rest van de artikelen op Mooimuziek? De keuze van het onderwerp heb je te danken aan Diana Sno van het onvolprezen programma SnoTime, dat elke zaterdag en zondag wordt uitgezonden op Radio 2 op de ongoddelijke tijd van 6 uur tot 9 uur in de ochtend. 2 weken geleden liet Diana het wat suffige nummer "Comme j'ai toujours envie d'aimer" horen van Marc Hamilton, met de opmerking achteraf dat ze op Internet niets over hem kon vinden.
Dat kon Mooimuziek zich niet voorstellen; daarom stof ik bij dezen de (in Europa) bijna vergeten historie af van de Frans-Canadese zanger Marc Hamilton: jaren 70-idool, brokkenpiloot, zanger van psychedelische chansons, held van een generatie.

De hoes van "Comme J'ai Tourjours Envie D'Aimer".

Marc Hamilton werd geboren in de Gaspésie, een prachtige streek in Québec, Canada op 2 februari 1944. Hoewel iedereen Hamilton op z'n Engels zal uitspreken, hoor je zijn naam vanwege zijn afkomst ook vaak uitgesproken op z'n Frans, en wel als "Amieltún".
In 1964 richtte Marc Amieltún de groep Les Shadols op, waarin hij zong en gitaar speelde. In 1965 wijzigden zij hun naam in Les Monstres (waarin Hamilton zich de artiestennaam 'Marc Sansregret' aanmat). In 1967 sloot hij zich aan bij de groep Les Caïds.

Hamilton's monster hit "Comme j'ai toujours envie d'aimer"

Tot zover niets bijzonders en Hamilton was nu wellicht een anonieme producer of dj geweest, als hij eind jaren zestig geen solocarrière was begonnen. Hij begon die carrière met het nummer "Comme j'ai toujours envie d'aimer". Hij zou er tot in lengte der dagen - of in ieder geval tot mei 2010 - zijn naam en faam aan te danken houden. Het nummer werd uitgebracht in 1970 en het werd instant de grootste hit in Québec en Frankrijk. "Comme j'ai toujours envie d'aimer" stond meerdere weken nummer 1 in allerlei hitlijsten. Er zijn meer dan 200.000 singles in Québec verkocht, en anderhalf miljoen in Europa. Ook in Nederland was het nummer succesvol: van november 1970 tot februari 1971 stond het 11 weken in de Nederlandse Top 40 met als hoogste notering nummer 12.

Met dat succes was Hamilton een van de eerste Canadese zangers met een groot succes buiten zijn eigen land. "Comme j'ai toujours envie d'aimer" wordt nog steeds verkocht; tot nu toe zijn er wereldwijd meer dan 8 miljoen examplaren van over de toonbank gegaan! Sinds 2007 mag hij zich vanwege dat ene nummer lid noemen van de 'Canadian Songwriters Hall of Fame'.

Opvallend is trouwens dat Hamilton zingt zonder enig 'Québecois' accent, wat voor iemand uit Québec heel bijzonder is. Wellicht is het mede de oorzaak geweest voor de enorme populariteit van het nummer in Frankrijk.

Het nummer "Tapis Magique"

Ondanks dat toch immense succes vind ik de b-kant, met het nummer "Tapis Magique", heel wat beter aan te horen. De lichtelijk psychedelische sfeer van dit nummer past bovendien uitstekend bij het begin van de jaren zeventig.

"Comme j'ai toujours envie d'aimer" is in ruim twintig talen vertaald en gezongen, waaronder het Spaans (door Hervé Vilard als "Asi te quiero"), het Italiaans (door Jean-François Michaël als "Più di ier") en het Duits (door Hervé Vilard als "Komm"). De Italiaanse en Duitse versies zijn echte collectors' items. Artiesten als Paul Mariat, Mitsou, Roch Voisine en Jean-François Michaël hebben het nummer gecovered in het Frans.
In totaal heeft Hamilton nog zo'n 180 nummers geschreven, maar niet een kwam ook maar in de buurt van het succes dat hij had met "Comme j'ai toujours envie d'aimer".

Op de site Ma Passion Musique Maroc vond ik onder meer de afbeeldingen van twee hoezen van "Comme j'ai toujours envie d'aimer", maar ook een obscuur (en - mag ik het zeggen? - erg fout op z'n Frans) videootje uit 2007 van de Canadese groep JohnE-5 over Marc Hamilton, overigens wel in onvervalst Québecois gezongen: "Comment ça va Marc Hamilton?". Het filmpje begint in de stad Montréal, getuige de straatnaambordjes "Saint Laurent" en "Mont Royal" en laat zien hoe de drie leden van JohnE-5 op een verre planeet de legerhordes van een boosaardige buitenaardse heks verslaan, 'Capitaine' Marc Hamilton als grijsaard met ooglapje bevrijden uit zijn cel en gezamenlijk veilig huiswaarts keren ("Je me souviens Marc Hamilton"). Ik heb het filmpje bekeken, maar ga dat beslist geen tweede keer doen: je bent gewaarschuwd!

Op Vente de Garage Podcast vond ik nog een (Franstalige) blogpost over Les Monstres, de band waar Hamilton in 1965 aan deelnam. Deze is zeer de moeite van het lezen waard!
Op "Vente de Garage Podcast" vind je nog een aantal andere nummers van Hamilton, waaronder zijn meer psychedelische werk: "La Question", "La jeunesse", "Le pusher" en het vreemde, maar wel heel aardige "J'veux pas de vinaigre sur mes patates (Ça c'est l'fun)".
Uiteindelijk blijft "Tapis Magique" mijn favoriete Amieltún-song, al moet ik bekennen dat zijn muziek mijn verzameling naar alle waarschijnlijkheid nooit zal sieren.

Links: Marc Hamilton anno 1970, rechts: Marc Hamilton tegenwoordig (foto door Bernard Bujold, alle rechten gereserveerd)

Op de eveneens Franstalige site retrojeunesse60 worden twee foto's van Marc Hamilton getoond, waarvan de tweede (helemaal onderaan) met ooglapje. Hoewel als gimmick uitgebuit, was de oorzaak van het ooglapje heel wat minder romantisch: in 1973 werd Hamilton slachtoffer van een auto-ongeluk, waardoor hij zijn linker oog moest missen. In zijn autobiografie "Le chanson qui m'a tué" (Nl: "Het lied dat me gedood heeft"), die verscheen in 2005, schreef hij over dat ongeluk, maar ook over het lied, zijn alcohol-, drugs- en medicijnverslaving, zijn verschillende zelfmoordpogingen en de jaren die hij doorbracht in "grande misère". Ondanks alle nummer die hij zong en de liedjes die hij schreef, bleef zijn naam altijd verbonden met dat ene nummer. Op de acherflap van zijn autobiografie schrijft hij daarover: "Elle a été ma fierté. Elle m'a donné la gloire. Dans ses filets, sans le savoir, elle m'a capturé. Je m'appelle Marc Hamilton. Elle s'appelle... "Comme j'ai toujours envie d'aimer". Laisser-moi vous raconter mon histoire (Nl: "Zij was mijn trots. Ze gaf me heerlijkheid. Zonder het te weten ving ze me in haar net. Ik heet Marc Hamilton. Zij heet... 'Comme j'ai toujours envie d'aimer'. Laat me u mijn verhaal vertellen.").

Tegenwoordig woont en werkt Hamilton in Montréal. Jazeker, hij leeft nog! Sterker nog: hij zingt nog steeds en gaat regelmatig op tournee. In Québec wordt hij op straat herkend en is hij een nationale held.

Heb jij bijzondere herinneringen aan Marc Hamilton of aan zijn chanson "Comme j'ai toujours envie d'aimer"? Heb jij hem wel eens live gezien? Vertel het de wereld van Mooimuziek en laat nu hieronder je commentaar achter!

Info:

• Webstek: retrojeunesse60 (Fr.),
  
• Webstek: Ma Passion Musique Maroc (Fr.),
  
• Webstek: De tekst van "Comme j'ai toujours envie d'aimer" op Bide et Musique, voor de die-hard fan (Fr.),
  
• Audio/Video: Allemaal Marc Hamilton video's, voor de liefhebber!,
  
• Webstek: Les Monstres et Marc Hamilton, leuk verhaal, wel helemaal in het Frans!,
  
• MySpace: Space van de Frans-Canadese band JohnE-5 (Fr.),
  
• Webstek: Uitgebreide biografie van Marc Hamilton op Québec Info Musique (Fr.),
  
• Webstek: Site van radiozender Le Studio 1 in Montréal met een fotoreportage van Marc Hamilton van een paar jaar geleden (Fr./En.),
  
• Webstek: Website van NCRV's SnoTime

Lees verder/Read more »

Musical Awards Gala 2009

In totaal zijn eerder dit jaar 67 nominaties uitgereikt aan 69 personen in 17 verschillende musicals. Vanavond werd eindelijk bekend gemaakt wie van de genomineerden eeuwige roem ten eer zou vallen en met een John Kraaijkamp Musical Award naar huis mocht gaan.

Klik hier voor de namen van de producties waaraan eerder dit jaar de nominaties werden uitgereikt  

Aan deze producties werden de nominaties uitgereikt:

• Footloose (10 nominaties),
  
• Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat (7),
  
• Five Guys Named Moe (6),
  
• High School Musical (6),
  
• Kruistocht in spijkerbroek (5),
  
• Op hoop van zegen (5),
  
• Piaf (4),
  
• The Sound of Music (4),
  
• The Wild Party (4),
  
• Anatevka (3),
  
• Sunset Boulevard (3),
  
• Cabaret (2),
  
• Hera (2),
  
• Pippi zet de boel op stelten! (2),
  
• Kikker en zijn vriendjes (2),
  
• Brandende liefde (1),
  
• Man van La Mancha (1).

Zonder er serieus over te hebben nagedacht had ik van tevoren awards toebedacht aan Liesbeth List (genomineerd voor beste vrouwelijke hoofdrol in Piaf), Henk Poort (genomineerd voor beste mannelijke hoofdrol in Anatevka) en Paul Gallis (genomineerd voor beste decorontwerp in Anatevka). Wel moet ik eerlijk bekennen dat ik dit seizoen bedroevend weinig musicals gezien heb. Wellicht dat ik dat volgend seizoen ga inhalen; de voorproefjes van Chicago!, Mary Poppins, West Side Story en Amandla! Mandela waren veelbelovend. Sponsors en broodheren voor theaterbezoek zijn welkom!

De show werd geopend met een medley van een aantal van de genomineerde musicals. Simone Kleinsma viel me daarbij op door haar fenomenale stem. Frits Sissing was helemaal in vorm in zijn rol van presentator en het was leuk om weer een glimp op te vangen van de oude John Kraaijkamp, die een applaus kreeg als naamgever van de Award.

Maar waar het natuurlijk allemaal om ging was de uitreiking van de Awards. De belangrijkste werden als volgt verdeeld:

Beste mannelijke en vrouwelijke hoofdrol in een grote musical

William Spaaij, Footloose
Simone Kleinsma, Sunset Boulevard

Beste mannelijke en vrouwelijke bijrol in een grote musical

Jeroen Phaff, Footloose
Pamela Teeves, Cabaret

Beste mannelijke en vrouwelijke hoofdrol in een kleine musical

Urvin Monte, Five Guys Named Moe
Liesbeth List, Piaf (de tweede keer voor dezelfde rol!)

Beste mannelijke en vrouwelijke bijrol in een kleine musical

Milan van Weelden, Man van La Mancha
Esther Roord, Piaf; deze prijs werd uitgereikt als de 100ste John Kraaijkamp Award

De winnaars van de Musical Awards 2009

Verder werden de volgende prijzen gewonnen:

Script

Dick Feld, Kikker en zijn vriendjes

Vertaling

Daniel Cohen, Sunset Boulevard

ANWB Publieksprijs voor een Kleine Musical

Piaf

Liedteksten

Allard Blom, Op Hoop Van Zegen

Muziek/arrangementen

Frans Heemskerk, The Wild Party

Aanstormend Talent

Anouk Maas, The Sound of Music

Decorontwerp

Paul Gallis, Anatevka (zeer terecht!)

Kostuums/pruiken/make-up

Cocky van Huijkelom, Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat

Lichtontwerp

Coen van der Hoeven, Op Hoop Van Zegen

Geluidsontwerp

Jørgen Verhaeren, The Sound of Music

ANWB Publieksprijs voor de Beste Grote Musical

Les Misérables

Oeuvreprijs

Alan Menken
Menken kreeg een bijzonder eerbetoon van de beauty's uit de Nederlandse, Spaanse, Duitse, Italiaanse en Russische versies van "Beauty and the Beast", een van de vele musicals waar hij ondermeer de muziek voor schreef.

Choreografie/Musical Staging

Nichola Treherne, High School Musical

Regie

Martin Michel, Footloose

Een grappig intermezzo in de verder wel vrolijke maar serieuze avond werd verzorgd door Carlo Boszhard en Irene Moors. Zij persifleerden musicalproducent Erwin van Lambaart en casting director Marianne van Wijnkoop, zoals zij dat eerder ook al gedaan hadden in "De TV Kantine". Toch echt knap, hoe met name Boszhard zijn 'slachtoffers' altijd weer zo treffend weet uit te beelden.

Een ander bijzonder moment was ingeruimd voor de uitreiking van een super-oeuvreprijs aan Joop van den Ende. Deze reus onder de musicalproducenten kreeg deze terechte prijs uitgereikt door Albert Verlinden. De prijs was hem toegekend door zijn collega producenten.

Tussen de verschillende uitreikingen door werd aan het publiek een aantal nieuwe musicals voorgesteld, die volgend seizoen in de theaters te zien zullen zijn: Ja zuster, nee zuster (altijd leuk en heerlijk meezingen!), Chicago (al die jazz lijkt me een aanrader!), Love Me Tender (een feel-good musical met de liedjes van de King), West Side Story (dit lijkt me geen aanrader; dit lijkt me een must!), The Full Monty (maakte op mij geen grote indruk, maar leuk voor een Ladies' Night), Amandla! Mandela (lijkt me zeer indrukwekkend), Hairspray (ik miste de swing van de Engelse versie), Mama Mia! (met een geheel nieuwe cast) en Mary Poppins (de Engelse cast, speciaal voor de show overgevlogen uit de UK, was ijzersterk; lijkt me zelfs een reis naar Londen waard!).

Info:
Web: Site van de Stichting Musical Awards
Web: musicals.nl

Lees verder/Read more »