Dat muziek en het plezier daarin niet altijd geïnitieerd worden door gevoel en emotie, wordt met schijnbaar speels gemak geïllustreerd door André Michelle. Nee, u hoeft hem niet te kennen, hij is geen gitaarvirtuoos, hij is niet de laatste winnaar van Popstars, hij is niet de nieuwe Michael Jackson. André Michelle is computerprogrammeur.
Tonematrix, http://lab.andre-michelle.com/
En wat blijkt: ook als programmeur kun je mensen veel plezier bieden met muziek. Michelle heeft al flink wat kleine java- en flashapplicaties op zijn naam staan. Vele daarvan genereren al allerlei blipjes, biepjes en piepjes. Zijn 'tonematrix' is echter ook nog eens interactief. En geloof me, al ziet het er op het plaatje boven nog zo primitief uit, het blijkt verslavend leuk te zijn om met deze tonematrix te spelen.
Een mooie toegevoegde waarde is bovendien dat je je eigen muziekcreaties aan anderen kunt laten horen: klik met je rechter muistoets op de door jou ingevulde matrix en kies 'kopiëren'. Plak vervolgens de gekopieerde code in een e-mail, of hieronder als reactie op deze blog... Zie hierboven. Ik ben erg benieuwd naar jullie nieuwe creaties!
Jazeker, het is waar: Sharon Jones gaat ons blij maken met een concert op 15 april. Rond dezelfde tijd zal haar nieuwe album uitkomen, dus grote kans dat ze daar een en ander van laat horen. Eerdere optredens van Jones en haar Dap Kings werden het muziekwalhalla in geprezen, dus ik verheug me.
Je leest het goed: ik heb kaartjes, al begint de voorverkoop officieel pas op de twintigste van deze maand. Gewoon via ticketshop.nl. Mocht iemand het leuk vinden met me mee te gaan van Rotterdam naar Amsterdam vice versa: ik heb twee kaartjes en nog geen reis- en concertgezel.
PC aansluiten op boxen, lekker hard zetten, klikken en luisteren:
Martha Wainwright bij 'Later... with Jools Holland'
Dát is dus waarom je af en toe naar 'Later... with Jools Holland' moet kijken. Dit soort bevlogen optredens maken een avond, alleen of niet, ineens heel bijzonder. Martha Wainwright zingt het nummer "L'Accordéoniste", een soldatenliedje uit 1942 van Michel Emer dat door Piaff wereldberoemd is gemaakt, van haar cd "Sans Fusils, Ni Souliers, A Paris". Jools Holland roemde het optreden terecht vanwege Wainwrights "complete abandon".
La fille de joie est belle Au coin de la rue là-bas Elle a une clientèle Qui lui remplit son bas Quand son boulot s'achève Elle s'en va à son tour Chercher un peu de rêve Dans un bal du faubourg Son homme est un artiste C'est un drôle de petit gars Un accordéoniste Qui sait jouer la java
Elle écoute la java Mais elle ne la danse pas Elle ne regarde même pas la piste Et ses yeux amoureux Suivent le jeu nerveux Et les doigts secs et longs de l'artiste Ça lui rentre dans la peau Par le bas, par le haut Elle a envie de chanter C'est physique Tout son être est tendu Son souffle est suspendu C'est une vraie tordue de la musique
La fille de joie est triste Au coin de la rue là-bas Son accordéoniste Il est parti soldat Quand y reviendra de la guerre Ils prendront une maison Elle sera la caissière Et lui, sera le patron Que la vie sera belle Ils seront de vrais pachas Et tous les soirs pour elle Il jouera la java
Elle écoute la java Qu'elle fredonne tout bas Elle revoit son accordéoniste Et ses yeux amoureux Suivent le jeu nerveux Et les doigts secs et longs de l'artiste Ça lui rentre dans la peau Par le bas, par le haut Elle a envie de chanter C'est physique Tout son être est tendu Son souffle est suspendu C'est une vraie tordue de la musique
La fille de joie est seule Au coin de la rue là-bas Les filles qui font la gueule Les hommes n'en veulent pas Et tant pis si elle crève Son homme ne reviendra plus Adieux tous les beaux rêves Sa vie, elle est foutue Pourtant ses jambes tristes L'emmènent au boui-boui Où y a un autre artiste Qui joue toute la nuit
Elle écoute la java... ... elle entend la java ... elle a fermé les yeux ... et les doigts secs et nerveux ... Ça lui rentre dans la peau Par le bas, par le haut Elle a envie de gueuler C'est physique Alors pour oublier Elle s'est mise à danser, à tourner Au son de la musique...
... ARRÊTEZ ! Arrêtez la musique ! ...
Tekst & muziek: Michel Emer
Album info:
Artiest: Martha Wainwright
Titel: Sans Fusils, Ni Souliers, A Paris. Martha Wainwright's Piaf Record
An Evening with... Jools, Spectacle: Elvis Costello with..., 2 Meter Sessies, VPRO's Vrije Geluiden en NPS Podium. Het is zomaar een greep uit de tv programma's die ons overladen met muziek. Wat deze programma's echter anders maakt dan Toppop ('Yeah!'), Vrienden van Amstel, MTV (doen die überhaupt nog muziek?) en TMF is dat ze artiesten nu eens niet presenteren als dansende en rijmzingende kunstenmakers voor MTV- en TMF-jeugd, voorgekookt, voorgekauwd en voorverpakt. Nee, deze programma's presenteren de artiesten als mensen van vlees en bloed, die de kans krijgen zelf te vertellen over hun muziek, hun muzikale invloeden en hun muzikale vrienden.
Spectacle: Elvis Costello with...
"Spectacle: Elvis Costello with..." begon in 2008 en wordt geproduceerd door Elvis Costello en Elton John, die trouwens ook de eerste gast was.
"Spectacle: Elvis Costello with..." is zo'n programma. Het is te zien op het onvolprezen digitale themakanaal "Het Gesprek". Maar wie kent het? Ik kan alleen maar zeggen: als je van muziek houdt, kijk hier dan naar! Het is jammer dat Het Gesprek bij veel mensen geassocieerd wordt met saai lullen over saaie onderwerpen. Niets staat verder van de waarheid.
Afgelopen weken werden we getrakteerd op de herhaling (een zacht 'hoera!' voor herhalingen) van een gesprek van Elvis Costello met Sir Elton John. Wat de show zo geweldig maakt, zijn de inkijkjes die Sir Elton ons geeft in zijn muzikale puberteit.
Hij illustreert dat veelvuldig met geraffineerde loopjes op de piano en korte knappe imitaties van artiesten als Ray Charles en Billy Stewart. Hij haalt herinneringen op: aan de tijd dat hij Martha Reeves en haar Vandellas van het vliegtuig ophaalde en zag hoe zij zelf hun hotel moesten betalen, aan de keer dat hij in complete euphorie zijn moeder belde om haar te vertellen dat Frank Sinatra tijdens een van zijn Las Vegas-shows het nummer "Sorry Seems To Be The Hardest Word" gezongen had, aan de dag dat hij met een toen al heel fragiele Ray Charles had gejamd. Het plezier straalt daarbij van zijn gezicht!
Het is dit soort ontboezemingen dat de show waardevol maakt en het is tevens waarin Elvis Costello zich een meester toont. Zo weet hij zelfs Elton John, die toch al honderden keren is geïnterviewd, nog aardige uitspraken te ontfutselen: over de kwaliteit van LP hoezen, over de tempowisselingen in de muziek van Laura Nyro, over de naamsverandering van Reginald Kenneth Dwight in Elton John.
In het eerste seizoen ontving Costello onder meer: Bill Clinton, Lou Reed, Tony Bennett, Smokey Robinson, Diana Krall, Herbie Hancock en John Mellencamp. In het tweede seizoen sprak hij met Bruce Springsteen, Ray LaMontagne, Lyle Lovett, Bono en The Edge (U2), om er een paar te noemen. Het is echt de moeite waard; kijken dus!
Live from Abbey Road
"Live from Abbey Road", onder meer met Paul Simon
Ook te zien op Het Gesprek is het programma "Live from Abbey Road". Op de site van Het Gesprek staan de inhoud en opzet van het programma uitstekend uitgelegd: "Per aflevering maken drie topacts hun opwachting in de beroemde Londense Beatles-studio. Deelnemende artiesten zijn onder anderen Paul Simon, Red Hot Chili Peppers, Massive Attack, Diana Ross, Norah Jones, The Who en Wynton Marsalis. Zij krijgen een dag de tijd om - zonder presentator en publiek - ieder drie nummers live ten gehore te brengen. De uitzending wordt gelardeerd met exclusief materiaal uit het omvangrijke Abbey Road archief. De serie geeft een uniek inzicht in het creatieve proces van het maken van muziek in een inspirerende omgeving." (bron: Het Gesprek)
2 Meter Sessies
Jan Douwe Kroeske is gelukkig ook van de partij. "Voor Het Gesprek presenteert hij 2 Meter Sessies In Gesprek, waarin muzikale gasten samen met hem hun favoriete optredens uit het 2 Meter Sessies-archief bekijken." staat op de site te lezen. Ook dit programma is al vaak geprezen en ik hoop dat Jan Douwe het nog heel lang volhoudt.
De Artiestenfoyer
In het programma "De Artiestenfoyer" "ontvangt Frenk van der Linden grote namen uit de klassieke muziekwereld. Tijdens een intiem gesprek probeert Frenk te begrijpen wat muziek voor zijn gast betekent." En ja, het begint wat eentonig te worden: ook dit programma kun je bekijken op Het Gesprek.
Vrije Geluiden
Goed, genoeg reclame gemaakt voor Het Gesprek. Gelukkig heeft ook de VPRO het behoud en de verspreiding van ons cultuurgoed hoog in het vaandel staan: zondagochtend kan iedereen kijken en luisteren naar VPRO's "Vrije Geluiden". Zo zag ik onder meer VoiceMail ('a capella never dies'), Rudolf Koelman & Antoine Oomen met het prachtige werk "Cantabile Opus 17" van Niccolo Paganini en het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. De interviews zijn leuk en muzikanten blijven gelukkig mensen die graag over hun passie verhalen!
Later... with Jools Holland
En ja, wie kent "Later... with Jools Holland" niet? Verplichte kost voor elke muziekliefhebber! Het is onvoorstelbaar hoe deze man het elke keer weer voor elkaar krijgt zoveel grootheden tegelijkertijd in zijn studio bij elkaar te krijgen. In de laatste uitzending die in Nederland te zien was (seizoen 9) stonden naast elkaar op het podium:
Alice in Chains
Joss Stone met het nummer "Parallel Lines"
Black Joe Lewis & the Honey Bears
Steve Martin & The Steep Canyon Rangers met "Jubilation Day" (een verrassend optreden met Steve Martin op de banjo)
Delphic
Martha Wainwright met "l'Accordéoniste", een nummer van haar prachtige nieuwe cd "Sans Fusils, Ni Souliers, Á Paris" (Jools omschreef haar optreden als "complete abandon")
Rickie Lee Jones met het mooie nummer "The Moon is Made of Gold" (geschreven door haar vader Richard); ook mevrouw Jones is oud geworden, maar haar stem klinkt nog even jong als anders
Interview en optreden van Steve Martin and the Steep Canyon Rangers met "Jubilation Day""
Momenteel houdt Jools een winterstop; zo'n serie duurt altijd te kort. Over twee maanden, in april 2010, kunnen we weer genieten van een nieuwe serie "Later... with Jools Holland" Enfin, gelukkig is er ook altijd nog Top Gear.
Top 2000 A GoGo
Deze mag in het rijtje niet ontbreken. "Top 2000 Á GoGo" (uitgezonden door de NPS) wordt dan weliswaar slechts een paar dagen per jaar uitgezonden (afgelopen jaar was dat van vrijdag 26 tot en met woensdag 31 december), maar is wat mij betreft toch een van de hoogtepunten, al is het alleen maar om de prachtige verhalen van Leo Blokhuis. Hij weet niet alleen veel, maar kan ook prachtig over zijn onderwerpen vertellen, weet verrassende verbanden te leggen en blijft daarbij enthousiast als een kind in een snoepjeswinkel
NPS Podium
Tot slot NPS Podium. Dit programma wordt elke zondag utigezonden op Nederland 2 om 1 uur in de middag en herhaald op de daaropvolgende maandagavond om kwart voor elf. Het wordt gepresenteerd door Diewertje Blok, wat natuurlijk een van de charmes van het programma is. Het toont reportages, interviews en optredens van componisten, dirigenten en uitvoerenden uit de (klassieke) muziekwereld en de wereld van de dans.
Uit NPS Podium: De beroemde violiste Sarah Chang speelt samen met het Radio Filharmonisch Orkest onder leiding van Jaap van Zweden het Vioolconcert van Jean Sibelius. Een concert in de serie Zaterdagmatinee vanuit het Amsterdamse Concertgebouw (16 april 2006)."
Acht mooie muziekprogramma's op televisie... En nu nooit meer klagen dat er niet genoeg aandacht wordt besteed aan serieuze muziek. Uit met Twitter en aan met die tv: genieten zul je!
Hij schreef de originele herkenningstune van de originele serie "De Wrekers" ("The Avengers") uit de jaren zestig. Daarnaast dankt John Dankworth zijn bekendheid natuurlijk vooral aan zijn prachtige saxofoon- en klarinetspel. Hij speelde samen met grootheden als Nat 'King' Cole, Oscar Peterson, Ella Fitzgerald, George Shearing, Toots Thielemans, Benny Goodman, Louis Armstrong, Herbie Hancock en Hank Jones.
John Dankworth, 20 sep. 1927 - 6 feb. 2010
Op zestienjarige leeftijd begon hij de klarinet te spelen. Kort daarna voegde hij daar de saxofoon aan toe. In 1949, hij was nog geen 22 jaar oud!, werd hij uitgeroepen tot "Musician of the Year". Na jarenlang met haar te hebben opgetreden, trouwde hij in 1958 met Cleo Laine.
In 1970 richtten Dankworth en zijn vrouw de jazz concertzaal "The Stables" op. Ook zelf traden ze daar regelmatig op; er stonden tot en met maart 2010 nog optredens gepland, onder meer van het echtpaar zelf.
In 1996 traden Cleo Laine en John Dankworth op met Cor Bakker en het Motropole Okest. Gelukkig nam de TROS het op.
Het filmpje begint met een kort interview met Cleo Laine in hun huis in Waventree. Vanaf 6 minuut 38 speelt John Dankworth mee in een fabuleuze vertolking van "Lady be Good". Dit is genieten in het kwadraat en swingen tot de tiende macht!
Cleo Laine met "I've got a crush on you" en "Oh, Lady be good" - kort interview van Cor Bakker met Cleo Laine, waarna ze live optreedt met John Dankworth en het Metropole Orkest. Opgenomen in oktober 1996. Bewerking: John Knap | www.jasperina.net
Op 8 minuut 40 weet je het even niet meer: is het Cleo Laine of de saxofoon? Ga er voor zitten, doe je ogen dicht en geniet nog een keer van een optreden van John Dankworth samen met zijn vrouw Cleo Laine.
In oktober 2009 werd Dankworth in een ziekenhuis opgenomen. Daarna trad hij nog twee keer op - een keer, in een rolstoel, in de Royal Festival Hall in Londen en later die maand tijdens John & Cleo's Christmas Show in The Stables. Afgelopen zaterdag overleed John Dankworth op 82-jarige leeftijd.
Een uitgebreide biografie kun je vinden op Quartnernotes, de website van Sir John Dankworth en Dame Cleo Laine.
Mijn liefde voor Putumayo begon jaren geleden met de ontdekking van hun grote collectie Jazz, Blues en Lounge cd's. In de tussentijd is het repertoire flink uitgebreid. Een aantal titels zijn: Euro Lounge, Blues Lounge, Afro-Latin Party, Latin Lounge, Swing Around The World, American Folk, Sahara Lounge, ¡Salsa!, Italia, España, Asia... en dat beslaat nog geen tien procent van de gehele collectie. Het knappe is bovendien dat er niet één slechte cd tussen zit!
"Rhythm & Blues", de nieuwste sampler van Putumayo. Releasedatum: 9 februari 2010
Op 9 februari brengt Putumayo de cd "Rhythm & Blues" uit. Daarmee gaat het label voor mijn gevoel terug naar de basis. Het is een heerlijke cd geworden, tjokvol met nieuwe en oude bekende namen. Zo hoor je onder meer James Hunter (wat heeft die man toch een fantastische stem!), Keb' Mo (samen met Sam Moore en Angie Stone in een geweldige versie van "Wang Dang Doodle"), Sharon Jones and The Dap Kings en The Emotions (met een zalige uitvoering van "My Honey and Me"), maar ook voor mij onbekende artiesten als Cracked Ice en Snooks Eaglin. Met de swing en krachtige stem van Lavelle White in het bekende nummer "I've never found a man" word je meteen de cd in 'gezogen'. Feestje organiseren, deze cd opzetten en alles komt goed!
Het is een cd vol krachtige stemmen, drijvende ritmes en lekkere orgeltjes. Knappe luisteraar die hier stil bij kan blijven zitten!
Overigens was Putumayo al eerder back to basics gegaan met de cd "Jazz Around the World", die al eind vorig jaar werd uitgebracht. Het is een album dat een muzikale wereldreis bevat naar jazz uit Amerika, Canada, Cuba, Kameroen, Senegal, Mali, Nieuw Zeeland, Frankrijk, Mexico en Zuid-Afrika.
"Jazz Around the World" is een aanrader, zowel voor jazzliefhebbers als voor de liefhebbers van wereldmuziek!
Chantal Chamberland, La Mer (zie ook chantalchamberland.com, waar onder meer het nummer La Mer beluisterd kan worden - LET OP: muziek begint meteen te spelen!) *
Niuver, Quiereme Mucho (zie ook dailymotion.com - LET OP: muziek begint meteen te spelen!) *
Blick Bassy, Donalina
Kora Jazz Trio, Chan-Chan
Heather Rigdon, Young and Naive
Kad, J'aime Mon Lit
Sherele, Polka Dot Blues
Kataraina Pipi, Te Reo o Papatuanuku
Keletigui Diabate with Habib Koite, Summertime at Bamako
"Jazz Playground", de jongste telg uit de Playground serie van Putumay, verschijnt op 9 maart 2010
Nu bestaat onder velen de misvatting dat kinderen niets van jazz moeten hebben. Dat kinderen echter echt niet alleen van K3 en Ernst Bobby en de Rest houden, heeft Putumayo goed in de gaten. Met de cd "Jazz Playground", die verschijnt op 9 maart 2010, doet Putumayo spelenderwijs een goed geslaagde poging kinderen in contact te brengen met een geheel andere muziekstijl
Zelf schrijft Putumayo over de cd: "Bebop, swing and all that jazz: cool tunes for global kids!". Denk daarbij echter niet dat de cd alleen aan te horen is door kinderoortjes; ook volwassenen kunnen genieten van deze 'vette tunes'; met de internationale jazz op Jazz Playground is het swingen voor de gehele familie! Het nummer dat met kop en schouders uitsteekt boven de - overigens zeer goede - rest is "Sing a Song of Sixpence", gezonden door Barbara Morrison.
De cd is trouwens niet de eerste in de Playground serie. Eerder werden al titels uitgebracht als European Playground, Picnic Playground, World Playground, African Playground en meer.
"Rhythm & Blues", "Jazz Around the World" en "Jazz Playground" zijn het meer dan waard om aan je platenkast toegevoegd te worden. Daar mogen we Putumayo weer ruimhartig voor bedanken!
Putumayo helpt Haïti
Tot slot nog dit: We weten allemaal wat voor een ramp zich voltrokken heeft op Haïti. Met het verstrijken van de tijd wordt zelfs deze ramp verdrongen door ander nieuws. We mogen de Haïtianen echter niet vergeten! Ze zullen nog jaren hulp nodig hebben. Wat is er fijner om mensen te helpen en er zelf blij van te worden? Dit wordt je nu door Putumayo wel heel makkelijk gemaakt: als reactie op de aardbeving en de kosten die door vele hulporganisaties moeten worden gemaakt, brengt Putumayo de cd's French Caribbean en Caribbean Playground opnieuw uit. ALLE opbrengsten uit de verkopen van deze twee cd's gedurende 2010 zullen in hun geheel worden overgemaakt aan het Internationale Rode Kruis.
Klik hier om "French Caribbean" te bestellen en hier voor de cd "Caribbean Playground".
Artiest/Band: Michael Jackson | Muziek/Tekst: Michael Jackson | Album: Off The Wall | Jaar: 1979
De snik aan het einde weet bij mij elke keer nog een zenuw te raken. Kippevel in het kwadraat, zo verschrikkelijk mooi!
Hier moet je niet over praten, dit moet je voelen. Ik vond deze prachtige opname van She's Out Of My Life: recht door het hart en ongelooflijk goed geproduceerd!