33 is een bijzondere leeftijd. Natuurlijk omdat het de leeftijd is waarop JC stierf. Maar in het leven van velen lijkt de leeftijd een einde te markeren. Van Gogh was 33 toen hij naar de academie ging en definitief zijn oude leven achter zich lief om zichzelf als kunstschilder te profileren. Hij hield het er nog geen 3 maanden in Antwerpen uit en vertrok later dat jaar naar Parijs om bij zijn broer in te wonen.
Op 33-jarige leeftijd had Donnie Hathaway al een glansrijke carrière achter de rug, wat niet genoeg wat om hem van zijn zelfmoord af te houden.
Een talent dat pas na haar 33e werd ontdekt was zangeres Eva Cassidy. Tot die leeftijd had ze de schijnwerpers eigenlijk gemeden omdat ze te verlegen was om haar talent aan het brede publiek te tonen. Onzeker daarover was ze niet, ze dreef plantenlabels eerder tot wanhoop met haar koppigheid om zich niet aan een stijl te houden en te volharden in het mixen van evergreens, jazz standards en country muziek in haar repertoire. De enige studioalbum, Eva by Heart, verscheen in 1997. Nog een jaar later werd haar cover van het nummer Songbird van FleetwoodMac een grote hit in Engeland. Eva was echter al in 1996 bezweken aan kanker, 33 jaar oud.
gepubliceerd op maandag 24 maart 2008
33
2
reacties
Stuur dit artikel door
gepubliceerd op dinsdag 11 maart 2008
Everything is Everything
Aan het begin van de jaren 70 kregen muzikanten langzaamaan meer vrijheid over het muzikale pad dat ze wilden bewandelen. In de jaren 60 waren het de platenlabels die de artiesten wilden kneden in het format dat zij hadden bedacht. Maar nadat bands als the Beatles het creatieve heft in eigen hand hadden genomen gingen steeds meer artiesten die weg. Stevie Wonder wist af te dwingen dat hij voor een nieuw conceptalbum de complete zeggenschap kreeg en maakte daarmee een van zijn beste platen ooit, Songs in the key of Life.
Flack had een jaar na haar eerste successen met Hathaway zelf een hit met het prachtige "Killing me softly", in 1996 gecovered door de Fugees met Lauryn Hill. Het getuigt van lef om zo'n bekend nummer te coveren dat ook nog sterk moet leunen op de performance van de zangeres, maar Hill en de Fugees eren het oude meesterwerk door er iets compleet nieuws en eigentijds van te maken. Ik vond een sterk optreden optreden uit 2005 waar "Killing me softly" op 5:02 begint.
Twee jaar na de hit met de Fugees kwam Hill het haar sociaalbewogen en soulvolle debut "The miseducation of Lauryn Hill" met daarop het nummer "Everything is everything" dat met de titel lijkt te verwijzen naar het album en nummer van Hathaway uit 1972.
Hathaway leek in tegenstelling tot Flack niet goed om te kunnen gaan met het succes . Hij leed aan depressies en trok zich een tijd terug uit de muziekscene, concentreerde zich op filmmuziek en trad slechts sporadisch op in kleine clubs en zaaltjes. Na een paar jaar leek hij hersteld. Hij legde het bij met Flack van wie hij vervreemd was geraakt en nam met haar zelfs weer een aantal nieuwe nummers op, die wederom hits werden. Maar op 13 januari 1979 werd zijn lichaam gevonden onderaan het gebouw waar hij op de 15e verdieping een appartement had; Het glas was netjes uit het raam gehaald en er waren geen sporen van een worsteling, wat de politie deed concluderen dat Donnie Hathaway op 33-jarige leeftijd zelfmoord had gepleegd.
Hathaway had een van de mooiste soulstemmen uit de jaren 70 en schreef prachtige nummers die daarom nog steeds vaak worden gecovered. Een van de mooiste en troostrijkste daarvan is in 2002 opnieuw opgenomen door Alicia Keys: Someday We'll All Be Free.
gepubliceerd op zaterdag 1 maart 2008
Wederopstanding (2)
Na m'n laatste post ben ik eens op zoek gegaan naar nieuwe en oude soul, funk en (oude) R&B. En, man oh man!, wat ben ik veel lekkers tegengekomen... Hieronder slechts een greep uit het enorme aanbod. En terwijl ik dit schrijf word ik verleid door Donna Summer met "Last Dance". Zucht, een mensenleven is simpelweg te kort... Zoals de Detroit Spinners al lieten weten: "It's a Shame".
Geniet van soul, swing-dance en funk revivals met albums van nieuwe en oude artiesten als Connie Price & the Keystones ("Hip-Hop influenced cinematic soul music"), The Budos Band (klinkt als Parliament), Nicole Willis and The Soul Investigators (een stem als een klok), Orgone (vette disco en rokerige R&B met soul-funk en jazz invloeden), John Legend, The Bamboos (deep funk grooves uit Australië), Poets of Rhythm, Vicki Anderson (ook al zo'n dijk van een stem), Lyn Collins ('the Female Preacher', "Think"), Bettye LaVette, Marva Whitney, The Daktaris, The Chefs (groovy funk met zware James Brown en George Clinton invloeden), Joseph Henry And The Soul Command, The Gators, Braekestra, The Mighty Imperials (funk met sexy orgeltjes), en Lee Fields.
Get up on the down stroke! Everybody get up! Funkify your life!
Leve de revivals!
gepubliceerd op woensdag 27 februari 2008
De wederopstanding van de soul, funk en blues
Muziek roept emotie op. En net als geuren doet muziek gebeurtenissen uit het verleden herleven. Een goedgekozen soundtrack, een concert, een bekend nummer bij een foto of een film-scène: het roept beelden en gevoelens op die sterker kunnen zijn dan de levendigste dromen.
Misschien is dit wel de verklaring voor de soul-revival van de laatste paar jaar, met de populariteit van Amy Winehouse als voorlopig hoogetpunt. Na jarenlange geseling door hersenloos en gevoelloos geboemboem overwinnen gevoel, emotie en kwaliteit met muziek die je voelt in je ziel, die vibreert in je lijf, die vloeit door je aderen.
De voorzet was in de jaren '90 al gegeven door artiesten als Erykah Badu, Lauryn Hill, Macy Gray en Angie Stone. Ook Daniel Lemma, Amy Winehouse, Nicole Willis and The Soul Investigators, John Legend en Joss Stone hebben zich gevoegd bij de nieuwe soul-sound die ook wel NU Soul wordt genoemd: heerlijk om te horen. Maar als zij lekker zijn, dan is de muziek van Sharon Jones pure sex. Al sluit het ene het andere niet uit... zoals Marvin Gaye ooit zei: "Music, not sex, got me aroused."
In het geval van Sharon Jones geldt dat zeker. Het Daptone label heeft zich nu al onsterfelijk gemaakt met deze artiest. Ze geeft de genoemde 'jonkies' het nakijken met haar krachtige stem. Ze voert je terug naar de zwarte soul en funk van de jaren '70. Het is onwaarschijnlijk hoe oorspronkelijk zij haar muziek zelfs decennia na de gloriedagen van deze muziekstromingen in de vorige eeuw ook nu nog doet klinken: brutaal, sexy, puur, rauw en gevoelig. En dat terwijl het hier toch echt gaat om recent geschreven songs! Het is genieten pur sang van deze dame, die trouwens afkomstig is uit dezelfde geboorteplaats als de Godfather of Soul, James Brown. Laat je overdonderen door haar krachtige stem die soms doet denken aan Aretha Franklin. Ik kan niet wachten op een concert van Sharon Jones & the Dap-Kings, maar vooralsnog treden ze alleen op in Australië, Nieuw-Zeeland en London. Je zult het daarom voorlopig met deze video moeten doen:
gepubliceerd op woensdag 20 februari 2008
Michael Jackson houdt de spanning vast
thril·ler (dem; thrillers)
1 verhaal, film of toneelstuk, bedoeld om bij de lezer of toeschouwer spanning op te roepen
Doe me een lol: loop naar je platenkast, pak het album 'Off The Wall' van Michael Jackson er uit, zet een koptelefoon op je hoofd, zet het nummer "Don't Stop 'Til You Get Enough" op en sluit je ogen. Concentreer je op de drums, luister naar de accenten die gelegd worden met de keyboards, let op de knappe blazerspartijen, luister naar Jackson's hijgjes en kreetjes... hoe briljant kan een nummer in elkaar steken! Elk geluidje, elk instrument is functioneel; alles is daarbij ondergeschikt aan het ritme. Als geen ander weet Michael Jackson zijn stem multi-instrumentaal te gebruiken. Sluit je af voor de wereld, luister niet alleen met je oren maar ook met je gevoel en geniet van de opbouw in spanning. De spanning van dit nummer zit 'm in de beat! Het was een briljante prelude op het album 'Thriller' dat vier jaar later zou worden uitgebracht.
"'Thriller' blijft steken achter Amy Winehouse" koppen nieuws.nl, aol.nl en rtlboulevard.nl (nou, dan moet het wel waar zijn!). TMF brengt het nog iets smeuïger met "Amy Winehouse Stoot 'thriller' Van De Troon!" (let op het hoofdlettergebruik). Dát zou pas een echte thriller zijn! En op nlpop.blog.nl valt te lezen: "Ondanks de trouwe fans kan Jackson niet voorkomen dat Winehouse ruim 2x zoveel cd's verkoopt".
Het juiste verhaal is natuurlijk dat de her-uitgave van Thriller op de tweede plaats binnenkomt en dat het album "Back to Black" de eerste plaats bezet. De her-uitgave... dus een album wordt voor de tweede keer uitgegeven, 25 jaar na dato, en dan nóg komt het album binnen op de tweede plaats van de 'Mega Album Top 100'! I rest my case...
Waarmee ik Winehouse trouwens niet wil devalueren; ze is zeer goed bij stem en de nummers zijn fris en fruitig en overgoten met een zonnig Motown sausje; niets mis mee! Nu nog 25 jaar volhouden en 100 miljoen keer over de toonbank...
gepubliceerd op zondag 17 februari 2008
Let me tell you 'bout the blues
"A lot of peoples wonder, 'what is the blues?' I hear a lot of people saying 'the blues, the blues,' but I’m gonna tell you what the blues is. When you ain’t got no money, you got the blues. When you ain’t got no money to pay your house rent, you still got the blues. A lot of peoples holler about 'I don’t like no blues,' but when you ain’t got no money, and can’t pay your house rent and can’t buy you no food, you damn sure got the blues. If you ain’t got no money you got the blues, because you’re thinking evil. That’s right. Any time you’re thinking evil, you’re thinking about the blues."
'nough said, let the man do what he does best, Moaning at Midnight by Chester Arthur Burnett aka Howlin Wolf,
(met dank aan Souled On voor de juiste woorden)
venster
