Regelmatig lees ik recenties waarin wordt gesuggereerd dat de besproken muziek of artiest niet vernieuwend zou zijn en daarom niet de moeite waard. "Het klinkt wel aardig, maar echt vernieuwend vind ik het niet" schrijft men dan. Ik las dat onder meer over de door mij als uitstekend beoordeelde cd "Wicked Way" van Waylon, op dit moment de weekfavoriet van Mooimuziek.
Ik weet dat er ernstiger zaken zijn om over te vallen, maar daar zijn weer andere blogs en sites voor. En ja, over smaak valt niet te twisten (hoewel soms..), maar het criterium 'vernieuwend' is toch echt niet steekhoudend in de beoordeling van de kwaliteit van een artiest of zijn muziek.
vlnr: Michael Jackson (1958 - 2009), Johann Sebastian Bach (1685 - 1750), Jimi Hendrix (1942 - 1970), Ludwig von Beethoven (1770 - 1827)
Echter, een artiest niet vernieuwend vinden en daarom terzijde leggen, dat voelt toch een beetje als niet meer eten omdat je het allemaal al eens geproefd hebt of niet meer naar kunst kijken, omdat je het al kent. Je gooit meteen veel van wat het leven aangenaam maakt aan de kant.
En wat dan te vinden van al die artiesten die wél vernieuwend waren? Die moet je dan dus wel allemaal goed vinden. Michael Jackson? Mag je niets meer over zeggen, want die is vernieuwend. Bach? Luistert iedereen naar, want hij was vernieuwend. Hendrix? Vindt iedereen fantastisch, want wat was die toch vernieuwend.
vlnr: David Bowie (1947), Antonio Vivaldi (1678 - 1741), The Beatles (1960 - 1970), Wolfgang Amadeus Mozart (1756 - 1791)
gepubliceerd op donderdag 1 oktober 2009
Vernieuwend
0
reacties
Stuur dit artikel door
gepubliceerd op woensdag 30 september 2009
Power-pop nuggets
Wat hebben The Beatles, The Kinks, The Who en Badfinger gemeen met The Plimsouls, Phil Seymour, David Werner en Tom Petty? Antwoord: allen vallen ze binnen het genre van de 'power-pop'.
Wikipedia definieert power-pop als een populair muziek genre dat zijn inspiratie haalt uit de Britse en Amerikaanse pop en rock muziek van de jaren zestig. Het onderscheidt zich door het gebruik van sterke melodieën, 'economische' arrangementen, melodieuze samenzang, prominente gitaar riffs en een vlotte, krachtige beat.
De term 'power-pop' is pas ontstaan in de loop van de jaren tachtig, toen bands als Cheap Trick en the Plimsouls furore maakten met een aantal vlotte hits, waarna ze al weer vlug uit de hitparades verdwenen om nog lang goed geld te verdienen in het club circuit. De traditie van de power-pop heeft de jaren negentig overleefd met onder meer The Romantics en Matthew Sweet. Ook de middelbare heren van Cheap Trick worden nog regelmatig op het podium gespot om te zingen dat ze willen dat je ze wilt!
vanaf links bovenaan met de klok mee: "Clap Clap Clap" van Ambershades uit 2004, "David Werner" van David Werner uit 1983, "Orbit" van Thundermug uit 1973 en "McGear" van Mike McCartney uit 1974
De site GarageBand.com is een erg leuke site om kennis te maken met de moderne power-pop 'scene'. Je kunt er zelfs, geheel en al legaal, mp3's downloaden.
Er zijn zeer veel bronnen te vinden over power-pop. De leukste bronnen zijn die waar we ook wat aan over houden: niet sites waar we slechts leuke artikelen over allerlei vooral obscure power-pop artiesten en albums kunnen lezen, maar sites waar we al die muziek ook gewoon kunnen downloaden. En die sites zijn er! Zorg echter dat je genoeg bandbreedte hebt, goed bent uitgeslapen en wellicht zelfs vrijgezel bent, want als je eenmaal begint ...
Bij dezen een aantal tips. Zet om te beginnen de volgende sites/blogs in je bookmarks en zoek van daaruit verder:Vandaag ben ik me te buiten gegaan aan:
Loveless, "Gift To The World" (leuk)
Thundermug, "Orbit" (warm aanbevolen!)
Ambershade, "Clap Clap Clap" (aardig)
Mike McCartney, "McGear" (broer en met medewerking van Paul, dus uitstekend)
David Werner, "David Werner" (heerlijke glam-rock met het fantastische hit nummer "Melanie Cries" en veel ander lekkers).
Begin niet meteen als een gek alles te downloaden wat je ziet, maar maak weloverwogen keuzes. Voor je het weet staat je schijf vol met dingen die je wel aardig vindt, maar waar je door de bytes de lol niet meer van hoort. Zorg dat je een programma hebt waarmee je een muziek database kan aanleggen, liefst een dat dat semi-automatisch kan. Een echte aanrader op dat vlak is het programma gmusicbrowser (klik hier voor de site). Het programma werkt momenteel weliswaar alleen nog onder Linux, maar zal binnenkort ook voor Windows verkrijgbaar zijn. Bovendien is het open source en dus gratis!
Vooralsnog zweren veel mensen natuurlijk bij iTunes (onontbeerlijk als je een iPhone of iPod bezit) of bij Microsoft's eigen Mediaplayer, al kunnen die beide niet goed met grote verzamelingen overweg. Het programma foobar2000 (klik hier) schijnt dat wel te kunnen en wordt door velen de hemel in geprezen. Bovendien is ook dat gratis.
Nu ik toch bezig ben met tips: voor de niet-ingewijden ligt er een schat aan muzikale 'goodies' te wachten in de vele nieuwsservers die internet rijk is. Ga naar binsearch.info, zoek de gewenste artiest/album en vink aan wat je wilt oogsten. Maak er een .nzb bestand van (goed kijken op binsearch.info, niet meteen vragen!) en download een en ander met een goed nieuwsgroep-download-programma (voor Linux is dat pan, voor Windows adepten is Agent een goede kandidaat).
Belangrijk: downloaden doe je alleen als het legaal is of als het gaat om albums die nergens meer commercieel te krijgen zijn. Mooimuziek zet op generlei wijze aan tot illegaal downloaden en wijst alle verantwoordelijkheid daarvoor dan ook resoluut op voorhand af. Dat dat duidelijk is!
Dat gezegd hebbende: gaat heen en vermenigvuldigt uw muziek...
Info:
gepubliceerd op zondag 20 september 2009
De overdonderende Rock & Soul van Waylon
Ik volg niet alle talentenshows die de Nederlandse televisie makers over ons uitstorten. Ik had dan ook nog nooit van Waylon gehoord tot ik de laatste klanken van de single "Wicked Way" afgelopen week op de radio hoorde. Dat Holland talent heeft is inmiddels vanzelfsprekend, maar met de ontdekking van Waylon heeft "Holland's got talent" een fundamenteel recht van bestaan gekregen.
Toen ik Waylon voor het eerst goed beluisterde kon ik nauwelijks geloven dat Waylon een Nederlander is. Deze man klinkt werelds, in alle mogelijke betekenissen van het woord. Waylon staat nu al op eenzame hoogte. En wat ook zo heerlijk is: eindelijk een Nederlander die niet klinkt als een Hollander!Pijn en emotie
De pijn en ervaring die je hoort in zijn muziek komen daadwerkelijk uit zijn eigen leven. Luister naar het nummer "Hate Me" en je voelt de pijn. Luister naar "Hey" en je hoort de 'soul' en de melancholie. "Hey" is een van de nummers die Sylvia Rhone, de baas van Motown Records, van Waylon's talent overtuigde."Waylon heeft een zeer exceptionele stem en hij is daarbij een uitstekend performer. We zijn erg trots Waylon te verwelkomen als eerste Nederlandse solo artiest ooit op Motown"
Tijdens de halve finale van de talentenjacht zong hij al het nummer "Love man" van Motown-ikoon Otis Redding. En met het fantastisch intiem gezongen nummer "Until We Meet Again" roept hij ook op cd meteen weer die unieke Motown sfeer op. Wat een hèèrlijk orgeltje horen we trouwens weer in dit nummer!
Sylvia Rhone, CEO van Motown Records
In "Fragile People" horen we de invloed van zijn grote voorbeeld Waylon Jennings, die van Willem Bijkerk de artiest Waylon maakte.
Ach, iedereen die kan zingen als Waylon is in mijn boek echt groot. Daarnaast is hij ook nog een grote persoonlijkheid op het podium.
"Wicked Ways" is een cd met een fantastische stem, sterke composities, vette orgeltjes en subtiele gitaartjes, vol pijn, emotie en energie. In Waylon's eigen woorden: "It’s got the rough and tumble energy of a Rock record and the emotional depth of a Soul record." Het is een 'rough and tumble energy' die mij erg doet denken aan die andere blue-eyed soul man die vorig jaar zo'n sensatie was, namelijk Eli "Paperboy" Reed (lees Aan de kant voor Eli "Paperboy" Reed & the True Loves!).
Deze artiest verdient een groot publiek, vèèl groter dan Nederland hem kan bieden. Dat publiek is hem nu gegarandeerd met zijn Motown contract. Afgezien daarvan lijkt een optreden samen met Eli 'Paperboy' Reed en Sharon Jones & The Dap Kings in één show mij een fantastische publiekstrekker!
*: favorieten
Artiest: Waylon
Album titel: Wicked Ways
Label: Universal Music
Datum: 7 augustus 2009
Geproduceerd door: Martin Terefe en Sacha Skarbek
Info:
gepubliceerd op dinsdag 25 augustus 2009
Putumayo viert nieuwe release met een Braziliaans feestje in Rotterdam
Op vrijdag 11 september geeft de Braziliaanse nachtegaal Ceumar een concert in de World Music and Dance Center in Rotterdam ter gelegenheid van de nieuwste release van Putumayo: Brazilian Café (verkrijgbaar vanaf 28 juli). Haar prachtige akoestiche nummer "Feliz e Triste" is een van de tracks op deze CD.
De Braziliaanse zangeres Ceumar
De cd 'Brazilian Café' van Putumayo is uitgebracht op 28 juli 2009 Dus, zet in je agenda:
concert: Ceumar feat. Mike del Ferro Trio
datum: vrijdag 11 september 2009
aanvang concert: 20.30 uur (deur open 20.00)
afterparty: 22.00 uur met DJ Joãozinho (radio Pulsa Brasil)
toegangsprijs: € 12 (Rotterdampas € 10)
lokatie: World Music & Dance Centre
adres: Pieter de Hoochweg 125, 3024 BG Rotterdam
telefoon: 010-2444 500
Zie de site van het WMDC voor een routebeschrijving.
Info:
- Web: WMDC - Latin Spring: Putumayo Presents Brazilian Café featuring Ceumar
- Web/Audio: e-card van de CD Brazilian Café (waarschuwing: er begint meteen muziek te spelen!)
- Web: de site van Ceumar
Julie Andrews zet Centraal Station Antwerpen op zijn kop!
Gisteren stuurde een kennis mij een link naar een zeer bijzondere video op Youtube. Het commentaar bij de video luidt "Antwerpen Centraal gaat uit zijn dak want Op zoek naar Maria komt er aan! Bekijk hier hoe meer dan 200 dansers en danseressen het station op zijn kop zetten op het klanken van de Sound of Music!"
Ik ben benieuwd wat de video met je doet:
gepubliceerd op zaterdag 22 augustus 2009
Boz Scaggs, "Jump Street Jive Drive"
In 1976 bracht Boz Scaggs zijn album "Silk Degrees" uit. Het zou zijn tot dan toe grootste succes worden en wordt door velen nog steeds gezien als het hoogtepunt van zijn carrière. De combinatie van laid-back stijl, poppy R&B en rustige Soul brachten hem zijn welverdiende bekendheid bij het grote publiek. Het zijn zelfs zijn handelsmerken geworden. Bovendien stond hij met dit album aan de wieg, nee, aan de conceptie van dat andere wereldberoemde fenomeen: Toto.
Boz Scaggs bootleg "Jump Street Jive Drive / Jouncing About in Full Regalia / Recorded Live in Concert". Datum: 7 april 1976In de muziekwereld wordt bootleg met name gebruikt voor niet-officiele opnamen die, meestal tegen de wil van artiest of platenfirma, op de markt verschijnen. Vaak gaat het dan om illegale concertopnamen.' moest gaan van een concert dat in of vlak na 1976 moest zijn gegeven. Voor 10 euro nam ik 'm mee.
De setlist van "Jump Street Jive Drive" ziet er als volgt uit:
Kant 1
- Lowdown
- You Make It So hard (To Say No)
- What Can I Say
- Might Have To Cry
- Jump Street
- Slow Dancer
- It's Over
- Lido Shuffle
- Dinah Flo
- I Got Your Number
Thuis legde ik de plaat meteen op de draaitafel. Tot mijn verbazing was de lp zelf nog in uitstekende staat met weinig ruis en geen tikken. Daarnaast was ook de opname van verbazingwekkend goede kwaliteit.
De bootlegger had duidelijk zijn best gedaan een kwaliteitsproduct af te leveren. Je zou een opmerking kunnen maken over het te veel aan hoge tonen en het te weinig aan lage tonen - vooral hoorbaar bij de drumpartijen, maar voor een moderne hifi installatie is dat geen obstakel. Bovendien is de opname in stereo en dat is voor een bootleg uit de jaren 70 toch opmerkelijk.
Zelfs de afbeelding op de hoes is met gevoel voor kwaliteit gemaakt. Deze vermeldt tevens het label waaronder deze bootleg is uitgebracht: TAKRL. TAKRL was een van de top bootleggers in de jaren 70, afkomstig uit het zuiden van Californië. Het anagram staat voor "The Amazing Kornyfone Record Label" of "The Amazing Korniphone Rebirth Label".
Helaas is er in tegenstelling tot de aandacht voor kwaliteit die TAKRL aan de dag legde voor de hoes en de persing, geen aandacht besteed aan details over de plaats en de datum waarop het concert is opgenomen.
Na wat snuffelen echter blijkt dat deze uitgave, ondanks het aura van illegaliteit dat bootlegs hebben, als enige bootleg is opgenomen in de lijst van concerten op de site van de 'Boz Scaggs Music Community', de officiële 'Boz Scaggs Fan Site'. En daar staat dat de opname gemaakt is op 7 april 1976 in het 'Roxy Theatre' (gelegen in West Hollywood, Los Angeles, Californië). Het concert maakte deel uit van de officiële Silk Degrees Tour.
Hoewel het jammer - en voor sommige verzamelaars wellicht zelfs irritant - is dat deze gegevens op de hoes zelf ontbreken, wordt dit gemis meer dan goed gemaakt door de kwaliteit van de opname. Nu is dit de enige Boz Scaggs bootleg die ik ken, maar afgaande op de kwaliteit van bootlegs van artiesten als Zappa, Yes en Emerson Lake & Palmer uit de jaren 70 kan ik met een gerust hart zeggen dat een goede kwaliteit van bootlegs uit die tijd een zeldzaamheid genoemd mag worden.
Naast de hoge kwaliteit van de bootleg, is het concert zelf ook uitstekend: Scaggs is in grootse vorm, en wordt duidelijk gedreven door de fantastische band. Het orgeltje van Steve Porcaro is sexy en swingend. Het genie van Jeff Porcaro is al duidelijk aanwezig. Het basje van David Paich is spot on. Ook achtergrondzangeressen Becky Lewis en Phyllis St.James zijn erg goed bij stem. Lido Shuffle en Dinah Flo worden in rap tempo afgewerkt, nadat "What Can I Say" al is omgetoverd tot een funky swingend nummer met Zuid-Amerikaanse invloeden. Zelfs de afsluiter "I Got Your Number", toch nooit een van mijn favoriete Scaggs-nummers, wordt een funky nummer met deze band.
De bezetting is als volgt:
- Kevin Calhoun - percussie
- Dan Ferguson - guitaar
- David Hungate - bas
- Steve Leeds - saxofoon
- Becky Lewis - achtergrond zang
- John Madrid - trompet, flugelhorn
- David Paich - toetsenbord
- Jeff Porcaro - drum
- Steve Porcaro - toetsenbord, synthesizers
- Phylis St. James - achtergrond zang
John Madrid en Jeff Porcaro zijn helaas inmiddels overleden.
Van deze bootleg zijn trouwens twee uitgaven in omloop. Een iets eerdere uitgave heeft een geheel andere binnenhoes. Deze zou gedrukt zijn op blauw papier en een collage van Playboy cartoons tonen. De enige tekst die op de binnenhoes zou staan is "only good Boz songs", een opmerking die mijns inziens overbodig is. Van deze uitgave wordt gezegd dat de kwaliteit nog beter en ruislozer was.
Hoe het ook zij: ik ben TAKRL erg dankbaar dat ik 33 jaar na dato nog kan meeswingen met een zeer memorabel concert, al ben ik wel een tikkeltje jaloers dat hij er bij was en ik niet...
Info:
- Web/Audio: Officiële Boz Scaggs website (waarschuwing: er begint meteen muziek te spelen!)
- Web: een artikel van Alex Henderson over Jump Street Jive Drive op Allmusic
- Web: 'Boz Scaggs Music Community'
- Web: Interview uit 1977 met Boz Scaggs naar aanleiding van het album Silk Degrees, bevat interessant commentaar
venster
