Onvervalste oude witte mannen blues van Renegade Creation

Renegade Creation is de nieuwe band van Michael Landau en de naam van het nieuwe en eerste album van de groep. De rock- en blueshelden laten op dit album horen waar ze goed in zijn: lekkere blues, ruige gitaren, uitstekende composities en goede stemmen. Niets nieuws onder de zon dus. Maar - WOW! - wat een lekkere plaat!

De hoes van "Renegade Creation", jaar: 2010

Michael Landau (zang, gitaar), Robben Ford (zang, gitaar), Jimmy Haslip (basgitaar) en Gary Novak (drums, basgitaar) hebben het allemaal al gedaan en meegemaakt: dure shows, mooie albums, succes, samenwerken met beroemdheden... bewijzen hoeven ze dus niets meer. Dat betekent echter niet dat ze een tamme plaat hebben afgeleverd. Nee, ambitieus is hij wellicht niet, maar hij zit vol met hoogstandjes, vette gitaarrifs en gewoon goede muziek. "Renegade Creation" was duidelijk geen 'moetje'!


Voor degenen die de afgelopen decennia in winterslaap hebben doorgebracht: Michael Landau (1958) is een sessie muzikant die onder meer samenspeelde met Seal, Dionne Warwick, James Taylor, America, Richard Marx, Fee Waybill, David Foster, Miles Davis, George Duke, Michael Jackson, Pink Floyd, Chicago, Tom Scott, Waddy Wachtel, Barbra Streisand, Quincy Jones, Michael Mcdonald, Steve Lukather, enfin... de lijst met beroemdheden is te lang om op te noemen.

Robben Ford (1951) mag met recht nu al legendarisch genoemd worden. Deze gitaargod heeft zijn roots liggen in de Jazz en speelde onder meer voor en samen met Jimmy Witherspoon, Gregg Allman, L.A. Express (met Tom Scott), George Harrison, Miles Davis, Elvin Bishop en Joni Mitchell.

Basgitarist Jimmy Haslip (1951) leerde Robben Ford kennen in de groep Yellowjackets, die door Ford in 1977 werd opgericht (en weer verlaten werd in 1983). Haslip speelde samen met onder meer Luis Conte, Bo Didley, Booker T. Jones, Betty Wright, Paulinho Da Costa, Rita Coolidge, Vonda Shepard, Bill Champlin, Randy Brecker, Charlie Watts, Rickie Lee Jones, Dusty Springfield, Toots Thielemans, Michael McDonald, El Debarge, Gino Vannelli, Vince Mendoza, Russell Ferrante, en Justo Almario. Ook deze lijst met beroemdheden is te lang om op te noemen.

Gary Novak (1965) is de jongste en wellicht ook de onbekendste van het stel. Dat dit onterecht is toont de video hieronder. Novak is een drummer van wereldklasse en speelde al voor en samen met onder andere de Chick Corea Elektric Band, Allan Holdsworth, Lee Ritenour, George Benson, Michael McDonald, Anita Baker, David Sanborn, Ozzy Osbourne, Chaka Khan en Vinnie Colaiuta.

voor de echte smulpaap: Gary Novak geeft een fenomenale drumsolo van ruim vier minuten tijdens een optreden met Chick Corea in Polen...

Alle vier hebben ze naast hun studio- en sessiewerk ook nog de nodige solo albums uitgebracht.

In de Amerikaanse Billboard Charts kwam "Renegade Creation" binnen op nummer 6. Voor een dergelijke plaat is dat een binnenkomer van jewelste. In Nederland is de plaat nog niet echt opgevallen, maar met "Goud - 25 jaar Gerard Joling" op de tweede plaats van de Album top 100 en "Leef je droom" van Frans Duijts op de achtste krijgt het Nederlandse publiek dan ook de artiesten die het verdient.

"Renegade Creation" is een plaat voor de liefhebber. Bij mij zit hij al 2 dagen in de cd-speler en de kans dat hij daar binnenkort uitkomt, lijkt op dit moment vrij klein. Waar sommige nummers op "Renegade Creation" vette Blues zijn (The Darkness - met 'vet' in de betekenis van dik, stroperig, zwaar), zijn andere meer Rock nummers met zware Blues invloeden (God and Rock 'n Roll) en neigt een enkel nummer zelfs naar Hard Rock (Renegade Destruction). Al met al is "Renegade Creation" een klassieke Blues Rock plaat geworden die iedere artiest de kans geeft te schijnen.

Een optreden van deze groep op het aankomende North Sea Jazz festival zou niet misstaan! Jammer, jammer, jammer...

Info:

• Webstek: Geheel vernieuwde website van Michael Landau; let op: er begint meteen muziek te spelen (maar wel lekkere muziek)!,
  
• Webstek: Drummer's World, over Gary Novak,
  
• Webstek: Jimmy Haslip op allmusic.com (Haslip heeft een eigen website, maar die is sinds 2008 niet meer bijgewerkt, zo lijkt het),
  
• Webstek: Biografie van Jimmy Haslip op de site van de Yellowjackets,
  
• Webstek: Eigen website van Robben Ford,
  
• Webstek: biografie van Robben Ford op allmusic.com

Lees verder/Read more »

Marc Hamilton en "Comme j'ai toujours envie d'aimer"

Tijd voor een nieuw artikel en waarom dan niet een dat enigszins uit de toon valt bij de rest van de artikelen op Mooimuziek? De keuze van het onderwerp heb je te danken aan Diana Sno van het onvolprezen programma SnoTime, dat elke zaterdag en zondag wordt uitgezonden op Radio 2 op de ongoddelijke tijd van 6 uur tot 9 uur in de ochtend. 2 weken geleden liet Diana het wat suffige nummer "Comme j'ai toujours envie d'aimer" horen van Marc Hamilton, met de opmerking achteraf dat ze op Internet niets over hem kon vinden.
Dat kon Mooimuziek zich niet voorstellen; daarom stof ik bij dezen de (in Europa) bijna vergeten historie af van de Frans-Canadese zanger Marc Hamilton: jaren 70-idool, brokkenpiloot, zanger van psychedelische chansons, held van een generatie.

De hoes van "Comme J'ai Tourjours Envie D'Aimer".

Marc Hamilton werd geboren in de Gaspésie, een prachtige streek in Québec, Canada op 2 februari 1944. Hoewel iedereen Hamilton op z'n Engels zal uitspreken, hoor je zijn naam vanwege zijn afkomst ook vaak uitgesproken op z'n Frans, en wel als "Amieltún".
In 1964 richtte Marc Amieltún de groep Les Shadols op, waarin hij zong en gitaar speelde. In 1965 wijzigden zij hun naam in Les Monstres (waarin Hamilton zich de artiestennaam 'Marc Sansregret' aanmat). In 1967 sloot hij zich aan bij de groep Les Caïds.

Hamilton's monster hit "Comme j'ai toujours envie d'aimer"

Tot zover niets bijzonders en Hamilton was nu wellicht een anonieme producer of dj geweest, als hij eind jaren zestig geen solocarrière was begonnen. Hij begon die carrière met het nummer "Comme j'ai toujours envie d'aimer". Hij zou er tot in lengte der dagen - of in ieder geval tot mei 2010 - zijn naam en faam aan te danken houden. Het nummer werd uitgebracht in 1970 en het werd instant de grootste hit in Québec en Frankrijk. "Comme j'ai toujours envie d'aimer" stond meerdere weken nummer 1 in allerlei hitlijsten. Er zijn meer dan 200.000 singles in Québec verkocht, en anderhalf miljoen in Europa. Ook in Nederland was het nummer succesvol: van november 1970 tot februari 1971 stond het 11 weken in de Nederlandse Top 40 met als hoogste notering nummer 12.

Met dat succes was Hamilton een van de eerste Canadese zangers met een groot succes buiten zijn eigen land. "Comme j'ai toujours envie d'aimer" wordt nog steeds verkocht; tot nu toe zijn er wereldwijd meer dan 8 miljoen examplaren van over de toonbank gegaan! Sinds 2007 mag hij zich vanwege dat ene nummer lid noemen van de 'Canadian Songwriters Hall of Fame'.

Opvallend is trouwens dat Hamilton zingt zonder enig 'Québecois' accent, wat voor iemand uit Québec heel bijzonder is. Wellicht is het mede de oorzaak geweest voor de enorme populariteit van het nummer in Frankrijk.

Het nummer "Tapis Magique"

Ondanks dat toch immense succes vind ik de b-kant, met het nummer "Tapis Magique", heel wat beter aan te horen. De lichtelijk psychedelische sfeer van dit nummer past bovendien uitstekend bij het begin van de jaren zeventig.

"Comme j'ai toujours envie d'aimer" is in ruim twintig talen vertaald en gezongen, waaronder het Spaans (door Hervé Vilard als "Asi te quiero"), het Italiaans (door Jean-François Michaël als "Più di ier") en het Duits (door Hervé Vilard als "Komm"). De Italiaanse en Duitse versies zijn echte collectors' items. Artiesten als Paul Mariat, Mitsou, Roch Voisine en Jean-François Michaël hebben het nummer gecovered in het Frans.
In totaal heeft Hamilton nog zo'n 180 nummers geschreven, maar niet een kwam ook maar in de buurt van het succes dat hij had met "Comme j'ai toujours envie d'aimer".

Op de site Ma Passion Musique Maroc vond ik onder meer de afbeeldingen van twee hoezen van "Comme j'ai toujours envie d'aimer", maar ook een obscuur (en - mag ik het zeggen? - erg fout op z'n Frans) videootje uit 2007 van de Canadese groep JohnE-5 over Marc Hamilton, overigens wel in onvervalst Québecois gezongen: "Comment ça va Marc Hamilton?". Het filmpje begint in de stad Montréal, getuige de straatnaambordjes "Saint Laurent" en "Mont Royal" en laat zien hoe de drie leden van JohnE-5 op een verre planeet de legerhordes van een boosaardige buitenaardse heks verslaan, 'Capitaine' Marc Hamilton als grijsaard met ooglapje bevrijden uit zijn cel en gezamenlijk veilig huiswaarts keren ("Je me souviens Marc Hamilton"). Ik heb het filmpje bekeken, maar ga dat beslist geen tweede keer doen: je bent gewaarschuwd!

Op Vente de Garage Podcast vond ik nog een (Franstalige) blogpost over Les Monstres, de band waar Hamilton in 1965 aan deelnam. Deze is zeer de moeite van het lezen waard!
Op "Vente de Garage Podcast" vind je nog een aantal andere nummers van Hamilton, waaronder zijn meer psychedelische werk: "La Question", "La jeunesse", "Le pusher" en het vreemde, maar wel heel aardige "J'veux pas de vinaigre sur mes patates (Ça c'est l'fun)".
Uiteindelijk blijft "Tapis Magique" mijn favoriete Amieltún-song, al moet ik bekennen dat zijn muziek mijn verzameling naar alle waarschijnlijkheid nooit zal sieren.

Links: Marc Hamilton anno 1970, rechts: Marc Hamilton tegenwoordig (foto door Bernard Bujold, alle rechten gereserveerd)

Op de eveneens Franstalige site retrojeunesse60 worden twee foto's van Marc Hamilton getoond, waarvan de tweede (helemaal onderaan) met ooglapje. Hoewel als gimmick uitgebuit, was de oorzaak van het ooglapje heel wat minder romantisch: in 1973 werd Hamilton slachtoffer van een auto-ongeluk, waardoor hij zijn linker oog moest missen. In zijn autobiografie "Le chanson qui m'a tué" (Nl: "Het lied dat me gedood heeft"), die verscheen in 2005, schreef hij over dat ongeluk, maar ook over het lied, zijn alcohol-, drugs- en medicijnverslaving, zijn verschillende zelfmoordpogingen en de jaren die hij doorbracht in "grande misère". Ondanks alle nummer die hij zong en de liedjes die hij schreef, bleef zijn naam altijd verbonden met dat ene nummer. Op de acherflap van zijn autobiografie schrijft hij daarover: "Elle a été ma fierté. Elle m'a donné la gloire. Dans ses filets, sans le savoir, elle m'a capturé. Je m'appelle Marc Hamilton. Elle s'appelle... "Comme j'ai toujours envie d'aimer". Laisser-moi vous raconter mon histoire (Nl: "Zij was mijn trots. Ze gaf me heerlijkheid. Zonder het te weten ving ze me in haar net. Ik heet Marc Hamilton. Zij heet... 'Comme j'ai toujours envie d'aimer'. Laat me u mijn verhaal vertellen.").

Tegenwoordig woont en werkt Hamilton in Montréal. Jazeker, hij leeft nog! Sterker nog: hij zingt nog steeds en gaat regelmatig op tournee. In Québec wordt hij op straat herkend en is hij een nationale held.

Heb jij bijzondere herinneringen aan Marc Hamilton of aan zijn chanson "Comme j'ai toujours envie d'aimer"? Heb jij hem wel eens live gezien? Vertel het de wereld van Mooimuziek en laat nu hieronder je commentaar achter!

Info:

• Webstek: retrojeunesse60 (Fr.),
  
• Webstek: Ma Passion Musique Maroc (Fr.),
  
• Webstek: De tekst van "Comme j'ai toujours envie d'aimer" op Bide et Musique, voor de die-hard fan (Fr.),
  
• Audio/Video: Allemaal Marc Hamilton video's, voor de liefhebber!,
  
• Webstek: Les Monstres et Marc Hamilton, leuk verhaal, wel helemaal in het Frans!,
  
• MySpace: Space van de Frans-Canadese band JohnE-5 (Fr.),
  
• Webstek: Uitgebreide biografie van Marc Hamilton op Québec Info Musique (Fr.),
  
• Webstek: Site van radiozender Le Studio 1 in Montréal met een fotoreportage van Marc Hamilton van een paar jaar geleden (Fr./En.),
  
• Webstek: Website van NCRV's SnoTime

Lees verder/Read more »

De tonematrix van André Michelle

Dat muziek en het plezier daarin niet altijd geïnitieerd worden door gevoel en emotie, wordt met schijnbaar speels gemak geïllustreerd door André Michelle. Nee, u hoeft hem niet te kennen, hij is geen gitaarvirtuoos, hij is niet de laatste winnaar van Popstars, hij is niet de nieuwe Michael Jackson. André Michelle is computerprogrammeur.

Tonematrix, http://lab.andre-michelle.com/

En wat blijkt: ook als programmeur kun je mensen veel plezier bieden met muziek. Michelle heeft al flink wat kleine java- en flashapplicaties op zijn naam staan. Vele daarvan genereren al allerlei blipjes, biepjes en piepjes. Zijn 'tonematrix' is echter ook nog eens interactief. En geloof me, al ziet het er op het plaatje boven nog zo primitief uit, het blijkt verslavend leuk te zijn om met deze tonematrix te spelen.

0,57344,69632,69632,65520,144,144,72,72,72,36,36,7204,8722,8722,8190

23552,21512,29820,0,127112,86184,119000,9216,12828,10864,9232,0,3246,127658,86430,126976

Een mooie toegevoegde waarde is bovendien dat je je eigen muziekcreaties aan anderen kunt laten horen: klik met je rechter muistoets op de door jou ingevulde matrix en kies 'kopiëren'. Plak vervolgens de gekopieerde code in een e-mail, of hieronder als reactie op deze blog... Zie hierboven. Ik ben erg benieuwd naar jullie nieuwe creaties!

Info:

• De webpagina van André Michelle: veel plezier!

Lees verder/Read more »

Schrijf in je agenda: 15 april, Sharon Jones in Paradiso

Jazeker, het is waar: Sharon Jones gaat ons blij maken met een concert op 15 april. Rond dezelfde tijd zal haar nieuwe album uitkomen, dus grote kans dat ze daar een en ander van laat horen. Eerdere optredens van Jones en haar Dap Kings werden het muziekwalhalla in geprezen, dus ik verheug me.

Je leest het goed: ik heb kaartjes, al begint de voorverkoop officieel pas op de twintigste van deze maand. Gewoon via ticketshop.nl. Mocht iemand het leuk vinden met me mee te gaan van Rotterdam naar Amsterdam vice versa: ik heb twee kaartjes en nog geen reis- en concertgezel.

Een uitgebreid verslag volgt op 16 of 17 april.

Lees verder/Read more »

Martha Wainwright, L'Accordéoniste

PC aansluiten op boxen, lekker hard zetten, klikken en luisteren:

Martha Wainwright bij 'Later... with Jools Holland'

Dát is dus waarom je af en toe naar 'Later... with Jools Holland' moet kijken. Dit soort bevlogen optredens maken een avond, alleen of niet, ineens heel bijzonder. Martha Wainwright zingt het nummer "L'Accordéoniste", een soldatenliedje uit 1942 van Michel Emer dat door Piaff wereldberoemd is gemaakt, van haar cd "Sans Fusils, Ni Souliers, A Paris". Jools Holland roemde het optreden terecht vanwege Wainwrights "complete abandon".

Klik hier voor de tekst als je mee wilt brullen (maar éérst een keer in stille bewondering luisteren)  

L'accordéoniste

La fille de joie est belle
Au coin de la rue là-bas
Elle a une clientèle
Qui lui remplit son bas
Quand son boulot s'achève
Elle s'en va à son tour
Chercher un peu de rêve
Dans un bal du faubourg
Son homme est un artiste
C'est un drôle de petit gars
Un accordéoniste
Qui sait jouer la java

Elle écoute la java
Mais elle ne la danse pas
Elle ne regarde même pas la piste
Et ses yeux amoureux
Suivent le jeu nerveux
Et les doigts secs et longs de l'artiste
Ça lui rentre dans la peau
Par le bas, par le haut
Elle a envie de chanter
C'est physique
Tout son être est tendu
Son souffle est suspendu
C'est une vraie tordue de la musique

La fille de joie est triste
Au coin de la rue là-bas
Son accordéoniste
Il est parti soldat
Quand y reviendra de la guerre
Ils prendront une maison
Elle sera la caissière
Et lui, sera le patron
Que la vie sera belle
Ils seront de vrais pachas
Et tous les soirs pour elle
Il jouera la java

Elle écoute la java
Qu'elle fredonne tout bas
Elle revoit son accordéoniste
Et ses yeux amoureux
Suivent le jeu nerveux
Et les doigts secs et longs de l'artiste
Ça lui rentre dans la peau
Par le bas, par le haut
Elle a envie de chanter
C'est physique
Tout son être est tendu
Son souffle est suspendu
C'est une vraie tordue de la musique

La fille de joie est seule
Au coin de la rue là-bas
Les filles qui font la gueule
Les hommes n'en veulent pas
Et tant pis si elle crève
Son homme ne reviendra plus
Adieux tous les beaux rêves
Sa vie, elle est foutue
Pourtant ses jambes tristes
L'emmènent au boui-boui
Où y a un autre artiste
Qui joue toute la nuit

Elle écoute la java...
... elle entend la java
... elle a fermé les yeux
... et les doigts secs et nerveux ...
Ça lui rentre dans la peau
Par le bas, par le haut
Elle a envie de gueuler
C'est physique
Alors pour oublier
Elle s'est mise à danser, à tourner
Au son de la musique...

... ARRÊTEZ !
Arrêtez la musique ! ...

Tekst & muziek: Michel Emer

Album info:

• Artiest: Martha Wainwright
  
• Titel: Sans Fusils, Ni Souliers, A Paris. Martha Wainwright's Piaf Record
• EAN: 0602527230665
• Opname: juni 2009
• Release datum: 5 november 2009
• Label: V2 Records
• Totale tijdsduur: 54:45

Lees verder/Read more »

Muziek in Beeld: muziekprogramma's op televisie

An Evening with... Jools, Spectacle: Elvis Costello with..., 2 Meter Sessies, VPRO's Vrije Geluiden en NPS Podium. Het is zomaar een greep uit de tv programma's die ons overladen met muziek.
Wat deze programma's echter anders maakt dan Toppop ('Yeah!'), Vrienden van Amstel, MTV (doen die überhaupt nog muziek?) en TMF is dat ze artiesten nu eens niet presenteren als dansende en rijmzingende kunstenmakers voor MTV- en TMF-jeugd, voorgekookt, voorgekauwd en voorverpakt. Nee, deze programma's presenteren de artiesten als mensen van vlees en bloed, die de kans krijgen zelf te vertellen over hun muziek, hun muzikale invloeden en hun muzikale vrienden.

Spectacle: Elvis Costello with...

"Spectacle: Elvis Costello with..." begon in 2008 en wordt geproduceerd door Elvis Costello en Elton John, die trouwens ook de eerste gast was.

"Spectacle: Elvis Costello with..." is zo'n programma. Het is te zien op het onvolprezen digitale themakanaal "Het Gesprek". Maar wie kent het? Ik kan alleen maar zeggen: als je van muziek houdt, kijk hier dan naar!
Het is jammer dat Het Gesprek bij veel mensen geassocieerd wordt met saai lullen over saaie onderwerpen. Niets staat verder van de waarheid.

Afgelopen weken werden we getrakteerd op de herhaling (een zacht 'hoera!' voor herhalingen) van een gesprek van Elvis Costello met Sir Elton John. Wat de show zo geweldig maakt, zijn de inkijkjes die Sir Elton ons geeft in zijn muzikale puberteit.

Hij illustreert dat veelvuldig met geraffineerde loopjes op de piano en korte knappe imitaties van artiesten als Ray Charles en Billy Stewart. Hij haalt herinneringen op: aan de tijd dat hij Martha Reeves en haar Vandellas van het vliegtuig ophaalde en zag hoe zij zelf hun hotel moesten betalen, aan de keer dat hij in complete euphorie zijn moeder belde om haar te vertellen dat Frank Sinatra tijdens een van zijn Las Vegas-shows het nummer "Sorry Seems To Be The Hardest Word" gezongen had, aan de dag dat hij met een toen al heel fragiele Ray Charles had gejamd. Het plezier straalt daarbij van zijn gezicht!

Het is dit soort ontboezemingen dat de show waardevol maakt en het is tevens waarin Elvis Costello zich een meester toont. Zo weet hij zelfs Elton John, die toch al honderden keren is geïnterviewd, nog aardige uitspraken te ontfutselen: over de kwaliteit van LP hoezen, over de tempowisselingen in de muziek van Laura Nyro, over de naamsverandering van Reginald Kenneth Dwight in Elton John.

In het eerste seizoen ontving Costello onder meer: Bill Clinton, Lou Reed, Tony Bennett, Smokey Robinson, Diana Krall, Herbie Hancock en John Mellencamp. In het tweede seizoen sprak hij met Bruce Springsteen, Ray LaMontagne, Lyle Lovett, Bono en The Edge (U2), om er een paar te noemen. Het is echt de moeite waard; kijken dus!

Live from Abbey Road

"Live from Abbey Road", onder meer met Paul Simon

Ook te zien op Het Gesprek is het programma "Live from Abbey Road". Op de site van Het Gesprek staan de inhoud en opzet van het programma uitstekend uitgelegd: "Per aflevering maken drie topacts hun opwachting in de beroemde Londense Beatles-studio. Deelnemende artiesten zijn onder anderen Paul Simon, Red Hot Chili Peppers, Massive Attack, Diana Ross, Norah Jones, The Who en Wynton Marsalis. Zij krijgen een dag de tijd om - zonder presentator en publiek - ieder drie nummers live ten gehore te brengen. De uitzending wordt gelardeerd met exclusief materiaal uit het omvangrijke Abbey Road archief. De serie geeft een uniek inzicht in het creatieve proces van het maken van muziek in een inspirerende omgeving." (bron: Het Gesprek)

2 Meter Sessies

Jan Douwe Kroeske is gelukkig ook van de partij. "Voor Het Gesprek presenteert hij 2 Meter Sessies In Gesprek, waarin muzikale gasten samen met hem hun favoriete optredens uit het 2 Meter Sessies-archief bekijken." staat op de site te lezen.
Ook dit programma is al vaak geprezen en ik hoop dat Jan Douwe het nog heel lang volhoudt.

De Artiestenfoyer

In het programma "De Artiestenfoyer" "ontvangt Frenk van der Linden grote namen uit de klassieke muziekwereld. Tijdens een intiem gesprek probeert Frenk te begrijpen wat muziek voor zijn gast betekent." En ja, het begint wat eentonig te worden: ook dit programma kun je bekijken op Het Gesprek.

Vrije Geluiden

Goed, genoeg reclame gemaakt voor Het Gesprek. Gelukkig heeft ook de VPRO het behoud en de verspreiding van ons cultuurgoed hoog in het vaandel staan: zondagochtend kan iedereen kijken en luisteren naar VPRO's "Vrije Geluiden". Zo zag ik onder meer VoiceMail ('a capella never dies'), Rudolf Koelman & Antoine Oomen met het prachtige werk "Cantabile Opus 17" van Niccolo Paganini en het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. De interviews zijn leuk en muzikanten blijven gelukkig mensen die graag over hun passie verhalen!

Later... with Jools Holland

En ja, wie kent "Later... with Jools Holland" niet? Verplichte kost voor elke muziekliefhebber! Het is onvoorstelbaar hoe deze man het elke keer weer voor elkaar krijgt zoveel grootheden tegelijkertijd in zijn studio bij elkaar te krijgen. In de laatste uitzending die in Nederland te zien was (seizoen 9) stonden naast elkaar op het podium:

• Alice in Chains
• Joss Stone met het nummer "Parallel Lines"
• Black Joe Lewis & the Honey Bears
• Steve Martin & The Steep Canyon Rangers met "Jubilation Day" (een verrassend optreden met Steve Martin op de banjo)
• Delphic
• Martha Wainwright met "l'Accordéoniste", een nummer van haar prachtige nieuwe cd "Sans Fusils, Ni Souliers, Á Paris" (Jools omschreef haar optreden als "complete abandon")
• Rickie Lee Jones met het mooie nummer "The Moon is Made of Gold" (geschreven door haar vader Richard); ook mevrouw Jones is oud geworden, maar haar stem klinkt nog even jong als anders

Interview en optreden van Steve Martin and the Steep Canyon Rangers met "Jubilation Day""

Momenteel houdt Jools een winterstop; zo'n serie duurt altijd te kort. Over twee maanden, in april 2010, kunnen we weer genieten van een nieuwe serie "Later... with Jools Holland" Enfin, gelukkig is er ook altijd nog Top Gear.

Top 2000 A GoGo

Deze mag in het rijtje niet ontbreken. "Top 2000 Á GoGo" (uitgezonden door de NPS) wordt dan weliswaar slechts een paar dagen per jaar uitgezonden (afgelopen jaar was dat van vrijdag 26 tot en met woensdag 31 december), maar is wat mij betreft toch een van de hoogtepunten, al is het alleen maar om de prachtige verhalen van Leo Blokhuis. Hij weet niet alleen veel, maar kan ook prachtig over zijn onderwerpen vertellen, weet verrassende verbanden te leggen en blijft daarbij enthousiast als een kind in een snoepjeswinkel

NPS Podium

Tot slot NPS Podium. Dit programma wordt elke zondag utigezonden op Nederland 2 om 1 uur in de middag en herhaald op de daaropvolgende maandagavond om kwart voor elf. Het wordt gepresenteerd door Diewertje Blok, wat natuurlijk een van de charmes van het programma is. Het toont reportages, interviews en optredens van componisten, dirigenten en uitvoerenden uit de (klassieke) muziekwereld en de wereld van de dans.

Uit NPS Podium: De beroemde violiste Sarah Chang speelt samen met het Radio Filharmonisch Orkest onder leiding van Jaap van Zweden het Vioolconcert van Jean Sibelius. Een concert in de serie Zaterdagmatinee vanuit het Amsterdamse Concertgebouw (16 april 2006)."

Acht mooie muziekprogramma's op televisie... En nu nooit meer klagen dat er niet genoeg aandacht wordt besteed aan serieuze muziek. Uit met Twitter en aan met die tv: genieten zul je!

Info:

• De website van "Spectacle: Elvis Costello with ...", waar je delen van shows kunt terugzien,
  
• Op de site van Het Gesprek kun je je abonneren op alerts per e-mail om op de hoogte gehouden te worden van nieuws over "Live from Abbey Road",
  
• De pagina van 2 Meter Sessies op de site van Het Gesprek,
  
• De pagina van De Artiestenfoyer op de site van Het Gesprek,
  
• Website van VPRO's "Vrije Geluiden",
  
• "Later... with Jools Holland" op de website van de BBC,
  
• Een mooi overzicht van de "Top 2000 A GoGo" van 2009 op de radio2 site,
  
• De website van NPS Podium.
  

Lees verder/Read more »